ดีแล้ว!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นไม่ได้ถามอะไรอีก เพียงพยักหน้า
ผู้อาวุโสไม่ลืมว่ายังมีคนภายนอกที่มองอยู่ จึงไม่ต้องการให้ชายหนุ่มเปิดเผยอะไรออกมาในขณะนี้ เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเห็นข้อบกพร่องหรือจุดอ่อน
แม้เขาจะไม่กลัวว่าเผ่าฉลามเยือกแข็งจะคิดไม่ซื่อ แต่หากความลับบางอย่างรั่วไหลออกไปละก็ต้องแย่แน่ ๆ!
ต้องไม่ลืมว่า
ในปัจจุบัน ฉู่โม่วคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ซึ่งไม่รู้ว่ามีใครบ้างที่จ้องเล่นงานเขา หากกองกำลังที่เป็นศัตรู เช่น เผ่ามนุษย์วิหค ทราบถึงจุดอ่อนและทำการซุ่มโจมตีเขา มันจะเป็นสถานการณ์ที่แย่มาก!
“ในเมื่อทุกอย่างจบลงแล้ว เราก็ไปกันเถอะ!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นกล่าว
ฉู่โม่วไม่ปฏิเสธ
เขาเพียงเดินติดตามมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นออกมาจากเขตแดนลับนี้ ท่ามกลางสายตาของเหล่าผู้อาวุโสเผ่าฉลามเยือกแข็ง
ในเวลาต่อมา
พวกเขาไม่ได้หยุดพักแม้แต่น้อย มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นฉีกความว่างเปล่ากลายเป็นช่องว่างมิติ แล้วพาชายหนุ่มออกมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าฉลามเยือกแข็งโดยตรง
เมื่อเห็นทั้งสองจากไป
ผู้อาวุโสทั้งหมดของเผ่าฉลามเยือกแข็งก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ในที่สุดสองคนนี้ก็ออกไปให้พ้น ๆ เสียที!”
“มันไม่ง่ายเลย!”
“ครั้งนี้… ตระกูลของเราต้องสูญเสียทรัพย์สมบัติไปมากมาย!”
“อย่างไรก็ตาม การที่สองคนนี้ออกไปได้ ก็ถือว่าโชคดีแล้ว!”
“ก็จริงของนาย!”
“แม้จะต้องสูญเสียความมั่งคั่งไปบ้าง แต่ก็ทำให้หลีกเลี่ย
