่ายหนึ่งมีความสุขและอีกฝ่ายหนึ่งเศร้าเสียใจ
เมื่อเขตแดนลับปิดลงอย่างสมบูรณ์ เหล่ามนุษย์วิหคก็ยอมรับความจริงที่ว่าโม่ซาง โม่เจ๋อ และคนอื่น ๆ ได้พ่ายแพ้ในที่สุด ใบหน้าของพวกเขาต่างก็เผยสีหน้าเศร้าหมองออกมา
มันเป็นการสูญเสียที่หนักเกินไปสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหค!
มันหนักหนาจนแม้ว่าจะเป็นถึงผู้อาวุโสใหญ่ก็ยังต้องสั่นสะท้านและเผยสีหน้าหวาดผวาออกมาในทันที
โม่ซางคือความหวังแห่งความรุ่งโรจน์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหค!
และความหวังที่ตั้งอยู่บนบ่าผู้อาวุโสใหญ่นั้นก็สูงยิ่งกว่า!
แต่ทั้งหมดนั้นก็พังทลายลงแล้ว!
“ฉู่โม่ว!”
ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นและหันไปมองทางเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่อยู่ไกลออกไปด้วยความโมโหจนเลือดขึ้นหน้า
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะฉู่โม่ว!
หากไม่ใช่เพราะเด็กหนุ่มคนนี้ โม่ซางจะตายได้อย่างไร แล้วความหวังและสิ่งค้ำจุนจิตใจทั้งหมดของเขาสูญเปล่าจนหมดได้อย่างไรกัน?!
“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะฉู่โม่ว!”
“ถ้ามีโอกาส ฉันคนนี้จะฆ่าแกแน่!”
ผู้อาวุโสใหญ่ตัดสินใจด้วยความเกลียดชังที่ฝังลึก
เขาหันไปมองชายหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร
ห่างไกลออกไป…
ฉู่โม่วที่กำลังพูดคุยอยู่พลันสัมผัสได้ถึงจิตสังหารราวกับว่าสวรรค์และโลกกำลังกดดันจนทำให้เขาพูดไม่ออกในทันที
โชคยังดีที่ในตอนนี้มีเสียงพ่นลมหายใจอันเยือกเย็นดังขึ้น
หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกว่าจิตสังหารเหล่านั้นจางหายไป
แต่เป็นเพราะมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นเคลื่อนไหวนั่นเ
