ของทั้งสองเผ่าพันธุ์ก็ออกมากันหมดแล้ว ทว่าเผ่ามนุษย์วิหคกลับมีเพียงห้าถึงหกคนเท่านั้น
ทันใดนั้น ผู้อาวุโสของเผ่ามนุษย์วิหคก็ไม่สามารถนิ่งเฉยได้อีกต่อไป!
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ทำไมคนอื่น ๆ ของเผ่ามนุษย์วิหคเรายังไม่ปรากฏตัวอีก?!”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”
ทุกคนมีสีหน้างุนงง
ในขณะนี้ ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งของเผ่ามนุษย์วิหคที่ออกมาก่อนหน้า ก็ไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไป และรีบพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “ท่านผู้อาวุโส ผมมีเรื่องจะรายงานท่าน!”
“รีบบอกมาเดี๋ยวนี้ มันเกิดอะไรขึ้นในเขตแดนลับ?!”
สีหน้าของผู้อาวุโสใหญ่ซีดลงและถามอย่างกระวนกระวายใจ
ในตอนนี้ เขาไม่สนใจว่าจะต้องเก็บรักษาความลับอะไรทั้งนั้นแล้ว เขาแค่อยากรู้ว่าทำไมโม่ซางและโม่เจ๋อถึงยังไม่ออกมา
“คะ… คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ”
“ในตอนแรกที่เหล่าอัจฉริยะของเผ่าเราได้เข้าไป พวกเราก็จัดการสังหารคนของเผ่ามนุษย์ไปตามแผนที่วางไว้ ทว่าฉู่โม่วนั้นแข็งแกร่งเกินไป โม่เจ๋อจึงถูกสังหารเป็นคนแรก รวมถึงคนในเผ่าของเราอีกจำนวนมาก และในช่วงสุดท้ายก่อนที่เขตแดนลับจะปิดตัวลง เขาก็ได้ต่อสู้กับโม่ซาง!”
“และผลลัพธ์คือ…”
เขาหยุดชะงักไป
“แล้วผลเป็นยังไง รีบบอกมา!”
ผู้อาวุโสใหญ่ถามด้วยแววตาเคร่งขรึม
“ท้ายที่สุด โม่ซางก็ถูกฉู่โม่วสังหารครับ!”
ผู้ปลุกพลังดูตื่นตระหนกและพูดว่า “ไม่เพียงแค่โม่ซาง แต่ยังมีอัจฉริยะเกือบทั้งหมดของเผ่าเราที่ไปรวมตัวกันบริเวณห้องโถงมรดก
