่านี้ก็พอแล้ว!”
ฉู่โม่วพึมพำ
หลังจากนั้น…
กระบี่ดาราทมิฬพลันมาอยู่ในกำมือ
เจตจำนงกระบี่และเจตสังหารทั่วทั้งร่างกายถูกปลดปล่อยออกมา รัศมีกระบี่อันแหลมคมนับไม่ถ้วนแพร่กระจายออกมาทำลายพื้นที่ด้วยรัศมีกว่าแสนกิโลเมตรจนพังทลายลง
“ฟัน!”
ฉู่โม่วฟันกระบี่ออกไปในอากาศโดยไม่ลังเล ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวพลันพลุ่งพล่านด้วยความแหลมคมถึงขีดสุดและพลังสังหารอบอวลไปทั่วทุกหนแห่ง
เมื่อปราณกระบี่นี้ปรากฏขึ้น…
สายฟ้าอันโกลาหลรวมตัวกัน เปลวเพลิงสีทองที่เผาผลาญทุกสิ่งพลุ่งพล่าน และกระทั่งผสานไปด้วยพลังธาตุโลหะ… พลังทุกรูปแบบเพิ่มสูงขึ้นและภายใต้การระเบิดของพวกมัน วิถีกระบี่ของโม่ซางที่เคยกระจัดกระจายอยู่โดยรอบพลันแหลกสลายจนเกิดเป็นรูขึ้นกลางอากาศ
แสงศักดิ์สิทธิ์สว่างไสวระเบิดออกมา เปลวเพลิงและสายฟ้าไร้ที่สิ้นสุดพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งผืนฟ้าและกระทั่งผืนดิน พื้นที่ไกลกว่าที่ตาจะมองเห็นได้สั่นสะท้านอย่างรุนแรงราวกับว่าตกตะลึงในกระบี่นี้
“นี่… นี่มันอะไรกัน?!”
“น่ากลัว! น่ากลัวจริง ๆ!”
“หรือว่านี่จะเป็นพละกำลังที่แท้จริงของฉู่โม่ว?!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของกระบี่นี้ อัจฉริยะนับไม่ถ้วนก็จ้องมองด้วยความตกตะลึง
ส่วนโม่ซางนั้นมีคำเตือนปรากฏขึ้นในใจนับไม่ถ้วน
แม้ว่าพละกำลังของเขาจะแข็งแกร่ง มันก็ยังขึ้นอยู่กับวิธีการสังหารด้วย ตรงกันข้าม การป้องกันของเขานั้นไม่ได้ดีมากนัก มันไม่โดดเด่นนักเมื่อเปรี
