งราบเป็นหน้ากลอง
จนถึงตอนนี้…
ผู้ปลุกพลังที่รับชมเหตุการณ์ต่างก็ตกตะลึงจนรู้สึกชาไปทั้งตัว
แต่ในตอนนั้นก็มีเสียงอุทานดังขึ้น
“ดูสิ นั่นอะไรน่ะ?!”
ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งเบิกตากว้าง
ทุกคนต่างก็หันไปมองตามโดยไม่รู้ตัว
เมื่อมองไปยังใจกลางการต่อสู้ที่มีลำแสงแพร่กระจายออกมา ฉู่โม่วและโม่ซางที่กำลังต่อสู้กันต่างก็ดูเหนื่อยล้าลงเล็กน้อย หลังจากที่ปะทะกันอีกครั้งแต่ก็ยังไม่ได้เปรียบและกลับเป็นฝ่ายถูกกดดันแทน โม่ซางก็เหมือนจะเริ่มหมดความอดทน
เลือดและพลังงานพลันพลุ่งพล่าน แสงศักดิ์สิทธิ์แพร่กระจายไปทั่วทั้งร่างกาย เสียงสวรรค์นับไม่ถ้วนดังขึ้น ในยามที่แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องสว่างไปมา ปีกบนหลังเป็นสีทองอร่ามที่เปล่งประกายในโลกโบราณ ทำให้เขาดูราวกับทวยเทพ
“ฉู่โม่ว ฉันต้องบอกเลยว่าพละกำลังของแกเหนือกว่าที่ฉันจินตนาการไว้จริง ๆ!”
“แต่มันก็ทำให้ฉันอยากฆ่าแกมากขึ้นไปอีก!”
“เพราะฉะนั้น…”
“จบกันเท่านี้แหละ!”
น้ำเสียงอันยิ่งใหญ่ดังขึ้นราวกับกฎแห่งสวรรค์
เมื่อเสียงนั้นจบลง
ครืน!
ในโลกโดยรอบ พลังงานนับไม่ถ้วนเริ่มรวบรวมเข้ามาที่โม่ซางอย่างรวดเร็ว พวกมันหลั่งไหลเข้าไปราวกับแม่น้ำนับร้อยสายขณะที่รัศมีแปลกประหลาดอันแข็งแกร่งก่อตัวขึ้น
ท้ายที่สุด…
เมื่อพลังนั้นก่อตัวไปถึงขีดสุด มันก็ถูกโม่ซางปลดปล่อยออกไปเต็มแรง
กร๊อบ กร๊อบ กร๊อบ!
แม้แต่ห้วงอากาศก็ไม่อาจต้านทานไหว เสียงแตกสลายและพังทลายดังขึ้นภายในพื้นที่กว่าหนึ่งล้
