บทที่ 566 จุดเพลิงศักดิ์สิทธิ์และก้าวเข้าสู่ขั้นเทียมเทพ!
บนท้องฟ้า มวลเมฆสีม่วงกำลังแผ่กระจายออกไปทั่ว!
จนในที่สุด…
เมื่อครอบคลุมรัศมีสามล้านกิโลเมตร มันจึงได้หยุดนิ่งลง
ในเวลาเดียวกัน…
ภายใต้เขตแดนรัศมีหลายแสนกิโลเมตร ก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของฉู่โม่วทันที
ไม่ว่าจะเป็นลมหายใจของพืชพรรณ การพัดผ่านของสายลม หรือแม้แต่พฤติกรรมของสิ่งมีชีวิต ล้วนสะท้อนอยู่ภายในห้วงแห่งจิตสัมผัส ราวกับเขาเป็นเทพผู้สร้างจริง ๆ!
“ถึงเวลาแล้ว!”
ฉู่โม่วตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่ภายในใจ
ทันใดนั้น…
เขาก็กระตุ้นการไหลเวียนพลังปราณ เลือดและอณูแห่งชีวิตทั้งหมดทั่วร่างโดยไม่รั้งรออีกต่อไป รวมถึงปลดปล่อยความรู้แจ้งในกฎเกณฑ์อันลึกซึ้ง จนเกิดแสงสีทองสว่างไสวไปทั่วอย่างไร้ที่สิ้นสุดและงดงามราวกับดวงสุริยันอันยิ่งใหญ่
ระหว่างกำลังดำเนินการทั้งหมดนี้
พลังปราณ เลือดและอณูแห่งชีวิตภายในร่างก็พลุ่งพล่านราวกับน้ำทะเลเดือด
ในขณะนั้นเอง ร่างกายของชายหนุ่มก็ปรากฏเสียงดังขึ้นดุจสายฟ้าฟาด
เขาเงยขึ้นไปมองบนท้องฟ้า
หลังจากนั้นประกายเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในดวงตาก็สว่างไสวจนดูเหมือนทะลุผ่านห้องโถงมรดก และสามารถมองเห็นมวลเมฆสีม่วงอันไร้ที่สิ้นสุดเหนือท้องฟ้าได้ รวมถึงยังมองเห็นสายฝนแห่งจิตวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังก่อตัวขึ้น
โดยเฉพาะดวงตา…
อักขระลึกลับมากมายกำลังสะท้อนอยู่ภายในรูม่านตา จากนั้นปลดปล่อยแสงสีทองสองดวงพุ่งทะลวงผ่านทะเลแห่งจิ
