่ายแพ้ เขาก็ไม่ได้แสดงความเสียใจออกมาและกระทั่งดูดีราวกับว่าได้รับรางวัลตอบแทนเสียด้วยซ้ำ
“ศิษย์น้องขอบคุณศิษย์พี่มาก!”
ฉู่โม่วโค้งคำนับและกล่าวด้วยความเคารพ
“ด้วยความยินดี ถ้านายทำได้สำเร็จก็ถือว่าฉันฝากอะไรไปให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้วกัน!”
เขาโบกมือและกล่าวด้วยรอยยิ้ม
บทสนทนาของทั้งสองนี้ หากมีคนนอกมาได้ยินเข้าก็คงจะต้องตกตะลึงจนพูดไม่ออกเป็นแน่
เห็นได้ชัดว่าทั้งสองเพิ่งจะหยอกล้อกัน แต่ทำไมผู้ชนะถึงมีความสุข ในขณะที่ผู้แพ้นั้นดีใจยิ่งกว่าแล้วยังกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายด้วย ผู้คนจะต้องสับสนงุนงงทีเดียว!
แท้จริงแล้ว
เหตุผลที่ฉู่โม่วเป็นเช่นนี้ก็เพราะในการปะทะครั้งสุดท้ายนั้น ชายหนุ่มได้รับประโยชน์มาไม่น้อยเลย!
มันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถจินตนาการได้ด้วยซ้ำ!
อย่างแรกคือวิถีกระบี่!
เดิมทีฉู่โม่วพัฒนาวิถีกระบี่ไปถึง 78% แล้ว แต่เพราะผู้ประเมินคนนั้นแสดงวิถีกระบี่ระดับสูงให้ดูและทำให้ฉู่โม่วได้สัมผัสมันในการปะทะนั้น มันก็กระโดดไปเป็น 81% ในทันที!
แม้ว่ามันจะเป็นพัฒนาการแค่ 3% แต่หากเปลี่ยนมันเป็นความเข้าใจทีละขั้นตอนของฉู่โม่วแล้ว แม้จะมีแท่นประทับรู้แจ้งอยู่ เขาก็จำเป็นต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบปีเลยทีเดียว!
เรียกได้ว่า…
ผู้ประเมินคนนั้นช่วยประหยัดเวลาให้ฉู่โม่วไปกว่าสิบปีภายในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!
นอกจากนี้…
ปราณกระบี่ของฉู่โม่วยังได้รับการบ่มเพาะเป็นอย่างดีอีกด้วย!
ก่อนหน้านี้ฉู่โม่วได้รับ
