และเตรียมตัวให้พร้อมเคลื่อนไหวได้ทุกเมื่อ
ระหว่างสถานการณ์นั้นเอง
หลังจากที่ผ่านไปเป็นเวลานาน ในที่สุดชายผู้นั้นก็ได้สติกลับมา
เขาหันไปมองฉู่โม่วด้วยสายตาที่อ่อนโยน เห็นได้ชัดว่าเขาพึงพอใจทีเดียวที่อีกฝ่ายไม่ได้ลงมือก่อนหน้านี้
“ฉันไม่ได้เห็นเมล็ดพันธุ์ดี ๆ อย่างนายมานานแล้วละ!”
“ดูจากพรสวรรค์ของนายแล้ว นายคงไม่ใช่ผู้ปลุกพลังที่ฝึกฝนในโลกด้านนอกใช่ไหม? อย่างที่คิดไว้เลย นายเป็นผู้ปลุกพลังจากดาวดวงอื่น!”
เขากล่าว
แม้ว่าคำพูดเหล่านั้นจะเป็นเพียงคำถาม แต่พวกมันก็เป็นการยืนยันไปด้วย
“ใช่แล้ว”
ฉู่โม่วพยักหน้า
“โลกอีกใบหนึ่ง…”
เขาอดถามด้วยสายตาเพ้อฝันไม่ได้ “นายเล่าเรื่องโลกที่นายอาศัยอยู่ให้ฟังหน่อยได้ไหม?”
“มันเป็นจักรวาลที่กว้างใหญ่ เผ่าพันธุ์มนุษย์พัฒนารุ่งเรืองยิ่งขึ้นจนปกครองหลายกาแล็กซีในจักรวาล และมีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก มีผู้ปลุกพลังระดับเทพเจ้ามากมาย แต่มีมหาเทวะยุทธ์ไหมฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!”
“ส่วนพละกำลังโดยรวมของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในจักรวาลนั้นยังไม่แข็งแกร่งมาก มันอยู่แค่ในระดับกลางและต้น…”
ฉู่โม่วเล่าสถานการณ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์เท่าที่รู้ให้อีกฝ่ายฟัง
รวมไปถึงสถานการณ์โดยรวมของเผ่าพันธุ์มนุษย์ สภาพแวดล้อมที่เขาอาศัยอยู่ และกระทั่งการฝึกฝนของอัจฉริยะเผ่าพันธุ์มนุษย์ เขาอธิบายทั้งหมดอย่างละเอียดทีเดียว
ต้องบอกเลยว่า…
เมื่อพูดถึงเรื่องอื่น ๆ แล้ว มือกระบี่หนุ่มคนนี้ไม่ได้เคลื่
