บทที่ 553 สังหารมังกรราชันสมุทร กับ ยาอรุณหลอมกายา!
เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ มังกรราชันสมุทรก็สงสัยอย่างมาก
ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ที่ผ่านมาของมัน คู่ต่อสู้ใดก็ตามในอดีตเมื่อถูกการโจมตีนี้จะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือกระทั่งตกตายลงทันที แต่มนุษย์ตัวเล็กนี้กลับหน้าอึดหน้าทนมีชีวิตรอดอยู่ได้อย่างไร?
“โฮก!”
มังกรราชันสมุทรไม่เชื่อในเรื่องความโชคร้าย มันจึงคำรามลั่น พร้อมเคลื่อนร่างที่ใหญ่โตเวียนว่ายไปในอากาศ แล้วตวัดกรงเล็บอันแหลมคมโจมตีใส่ชายหนุ่มอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
แต่คราวนี้ชายหนุ่มรู้ทันแล้ว จึงเปิดใช้งานพรสวรรค์ห้วงมิติแล้วเคลื่อนย้ายมิติหนีออกมาทันที เพื่อหลบเลี่ยงการโจมตีของมัน
หลังจากนั้น
มิติคุมขัง!
หน่วงกาลเวลา!
พรสวรรค์แรงโน้มถ่วง!
พรสวรรค์อันหลากหลายถูกเปิดใช้งานซ้อนทับกันครั้งแล้วครั้งเล่า ระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นได้เคลื่อนผ่านมังกรราชันสมุทรไป ทำให้ร่างของมันถูกกักขังทันที
เมื่อเห็นโอกาสนี้ เขาจึงรีบไหลเวียนพลังปราณ เลือด และอณูแห่งชีวิตจนพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง พร้อมกลิ่นอายอันน่าพรั่นพรึงได้แผ่กระจายออกไปในรัศมีหลายพันกิโลเมตรทันที และในมือนั้นได้โจมตีกวาดฟันออกไป
ฉับ!
จู่ ๆ พลังปราณกระบี่ที่สามารถทำลายท้องฟ้าได้ก็พุ่งออกมาและตกลงบนร่างของมังกรราชันสมุทรอย่างฉับพลัน มีเพียงบาดแผลเหวอะหวะจากการถูกฟันบริเวณกลางหลังซึ่งยาวหลายสิบเมตร
แต่วินาทีต่อมา
ร่องรอยของพ