บทที่ 545 คำสอนเก่าแก่อันทรงพลัง กับ สมบัติยุคโบราณ!
“ไม่ ฉันไม่อยากตาย!”
“อย่าฆ่าพวกเราเลย!”
“ฉู่โม่ว ถ้าแกกล้าทำอะไร โม่ซางไม่มีทางปล่อยแกไปแน่!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตสังหารอันแข็งแกร่งและเจตจำนงกระบี่ที่น่าตกตะลึงโดยรอบ อัจฉริยะเผ่ามนุษย์วิหคทุกคนก็เผยสีหน้าตื่นตระหนกออกมา พวกเขาต่างก็พยายามร้องขอความเมตตาจากชายหนุ่ม
คนอื่น ๆ ต่างก็ส่งสายตาไม่พอใจและอยากจะเข้ามาขัดขวาง
แต่ฉู่โม่วก็ไม่สนใจราวกับว่าไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น ขณะที่ฟันกระบี่ดาราทมิฬออกไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
ปราณกระบี่พลันพลุ่งพล่านออกมา ไม่ว่าผ่านไปที่ใด ก็พบเห็นมันระเบิดครั้งแล้วครั้งเล่าภายในพื้นที่หลายหมื่นกิโลเมตร
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
ปราณกระบี่มากมายประสานซึ่งกันและกัน ทะลุผ่านความภาคภูมิใจแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหค จนโลหิตสีทองหลั่งไหลออกมามากมาย
หลังจากนั้น ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนก็ก่อเกิดเป็นตาข่ายที่ทำให้อัจฉริยะเผ่ามนุษย์วิหคมากมายได้รับบาดเจ็บสาหัส เลือดและเนื้อของพวกเขาระเบิดกลายเป็นไอเลือดจนกระทั่งไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป
ยังมีอัจฉริยะเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคที่ทรงพลังอยู่อีก แต่พวกเขาก็ต้านทานได้มากกว่าแค่ไม่กี่อึดใจ ก่อนสิ้นใจภายใต้ปราณกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวนี้
ในไม่ช้า เสียงปราณกระบี่เห่าหอนและสังหารก็ดังไปทั่วทุกหนแห่ง
และเหล่าอัจฉริยะเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคก็ไม่มีให้พบเห็นอีกต่อไป!
เมื่อพวกเขาตายจนหมด ฉู่โม่วก็ทะยานขึ้นไ
