ู้ติดตามของเขาก็คงเหมือนได้พรจากพระเจ้า!”
“ไม่เอาน่า ด้วยพรสวรรค์ของนายน่ะ ถึงจะได้ติดตามอัจฉริยะฉู่ นายก็คงถูกทิ้งห่างในไม่ช้า จนนายมองไม่เห็นหลังของอัจฉริยะฉู่ด้วยซ้ำ!”
“ใช่ น่าเสียดาย!”
ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์มากมายพูดคุยกันด้วยคำพูดที่เคารพและเชิดชูฉู่โม่ว
ทุกคนต่างก็ชื่นชมความแข็งแกร่งของเขา แม้แต่เหล่าอัจฉริยะเองก็ไม่เว้น
แม้ว่าพวกเขาจะดูหยิ่งทะนงเป็นอย่างมาก นั่นก็เป็นเพียงเพราะไม่มีใครทำให้พวกเขาต้องเกรงขามได้ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับอัจฉริยะที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าตน ความเคารพจากอัจฉริยะเหล่านี้ก็จะมากยิ่งกว่าใคร
เพราะพวกเขาต่างก็เป็นความภาคภูมิใจแห่งสวรรค์ และรู้ดีว่า
อัจฉริยะที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขานั้นแข็งแกร่งมากขนาดไหน!
และอัจฉริยะที่ทำให้พวกเขามองไม่เห็นแม้แต่หลังนั้นน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน!
ดังนั้นแล้ว
ผู้ปลุกพลังเหล่านี้จึงชื่นชมฉู่โม่วเป็นพิเศษ บางคนกระทั่งอยากจะติดตามชายหนุ่มและกลายเป็นข้ารับใช้ของเขาเสียด้วยซ้ำ แต่ก็กลัวว่าตนจะมีพรสวรรค์ไม่มากพอ จึงไม่กล้าเข้าไปพูดคุยกับเขาแม้แต่น้อย
หลังจากที่สังหารอัจฉริยะเผ่ามนุษย์วิหคจนหมด ฉู่โม่วก็เข้าไปข้าง ๆ แท่นประทับและยื่นมือออกไปคว้ามันเอาไว้
แค่เพียงเริ่มต้น…
ชายหนุ่มก็สัมผัสได้ถึงพลังเต๋ารุนแรงลอยออกมารอบร่างกายราวกับว่าเขาอยู่ในทะเลแห่งเต๋า รัศมีลึกลับมากมายหลายรูปแบบพุ่งเข้ามาในความคิด ทำให้เขารู้สึกกระจ่างแจ้งและตื่นเต้นขึ้น
