่นน่ะ ถามฉันรึยัง?!”
เมื่อเขาพูดจบ
ทั้งร่างก็พุ่งเข้ามาในทันที
“แกหาเรื่องตายแล้ว!”
อัจฉริยะพั่วซานโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
ทันทีที่พูดจบ เขาพลันยกภูเขาขึ้นมาจากพื้นลูกแล้วลูกเล่าและโยนไปยังทิศทางของเหล่าอัจฉริยะเผ่ามนุษย์วิหค
ตูม ตูม ตูม!
ภูเขามากมายร่วงหล่นลงไป แล้วผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคต่างก็หลบหลีกได้อย่างง่ายดาย
ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคเผยสีหน้าเหยียดหยามออกมาและกำลังจะหัวเราะเยาะ แต่ในตอนนั้นเอง พวกเขาก็เห็นอัจฉริยะพั่วซานถือหอกเอาไว้และแทงมันออกมา
หอกเล่มนั้นรวดเร็วอย่างถึงที่สุดและพลังของมันก็แข็งแกร่งยิ่งกว่า ทันทีที่มันพุ่งออกมา ทั่วทั้งห้วงอากาศก็ส่งเสียงหวีดหวิวและแม้แต่ห้วงมิติก็พังทลายลง
ส่วนอัจฉริยะเผ่ามนุษย์วิหคที่ยืนอยู่ตรงหน้าหอกนั้น เขาพลันสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่พุ่งเข้ามาตรงหน้า ทำให้รู้สึกกลัวความตายสุดหัวใจ
