บทที่ 539 ความบ้าคลั่งครั้งสุดท้าย และถูกกำจัดอย่างสมบูรณ์!
“นานมาแล้วเมื่อครั้งที่พละกำลังของฉันยังต่ำต้อย ฉันเคยได้รับกระบี่เล่มหนึ่งที่ชื่อว่ากระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์!”
“กระบี่เล่มนี้เป็นอาวุธระดับสูงสุดที่ฉันมีไว้ครอบครอง!”
“และยังเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันเลือกเดินบนเส้นทางกระบี่เช่นเดียวกัน!”
“ทว่าหนทางในการฝึกฝนเพื่อที่จะใช้มันไม่ได้ง่ายเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อใดที่ฉันดึงมันออกจากฝัก มันจะกลายเป็นกระบี่ที่สามารถทำลายได้แม้แต่สวรรค์!”
“แต่น่าเสียดาย…”
“ตั้งแต่ฉันได้รับกระบี่เล่มนี้มาก็มีโอกาสน้อยมากที่จะใช้มัน จนเวลาต่อมา ฉันได้รับกระบวนท่าลับวิญญาณหยินหยางมา ทำให้ต้องแยกปฐมวิญญาณออกเป็นสองส่วน ก่อนจะใช้กระบี่เล่มนี้เป็นที่กักเก็บพลังวิญญาณหยาง แต่น่าเสียดายที่มันไม่เคยได้สำแดงพลังออกมาเลยจนถึงตอนนี้!”
ฉู่โม่วกล่าวอย่างใจเย็น
เมื่อพูดประโยคนี้จบ สีหน้าของเขาก็ดูสงบมาก แต่ก็สัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่หดหู่ ราวกับว่าเขาเสียใจที่ไม่เคยได้เห็นถึงความยอดเยี่ยมของกระบี่เล่มนี้
“แต่…”
“เมื่อต้องเผชิญกับต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬในวันนี้ จึงเป็นโอกาสดีที่จะได้สำแดงพลังของมันแล้ว!”
“ฉันจะได้ใช้โอกาสนี้เพื่อประเมินพลังของกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ที่ควบคุมโดยกระบวนท่าจิตวิญญาณอมตะไปด้วยเลย”
“จะได้รู้สักทีว่ากระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์นั้นทรงพลังเพียงใด!”
“ในขณะเดียวกัน… ก็ถือเป็นการเติมเต็มความปรารถนาของมหาเท
