ดแห่งหมอกทมิฬโดยตรง
“ไม่นะ อย่า!”
ต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬกรีดร้องอย่างไม่เต็มใจ
ทว่าในที่สุดกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนก็ถูกปลดปล่อยและพุ่งตรงไปยังหมอกทมิฬทันที
มีเพียงเสียงระเบิดดังกึกก้อง พร้อมกลุ่มหมอกทมิฬจำนวนมากที่สลายไป
แต่…
“เอ๊ะ?”
“ฉันไม่เป็นไรงั้นเหรอ?!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ ด้วย!”
“วิชาฝึกฝนปฐมวิญญาณของเจ้ายังต่ำเกินไปที่จะทำร้ายฉันได้!”
ต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬหัวเราะเยาะเย้ยอย่างชอบใจ
เมื่อได้ยินคำพูดนี้
ฉู่โม่วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
การโจมตีด้วยแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนไม่สามารถทำลายล้างต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬได้งั้นเหรอ?
เขาคิดว่ามีเรื่องผิดพลาดบางอย่างเกิดขึ้น จึงโจมตีด้วยแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนอีกหลายครั้ง ทว่าหมอกทมิฬกลับไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เช่นเดิม
“ไร้ประโยชน์น่ะ เจ้าหนู!”
“เปลืองแรงเสียเปล่า!”
ต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬกล่าวอย่างมีชัย
ความหวาดกลัวเมื่อครู่หายไป และแทนที่ด้วยความเย่อหยิ่งอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“เจ้าหนุ่มแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ ด้วยพละกำลังอันน้อยนิดนั้นไม่สามารถทำร้ายฉันได้หรอก ดังนั้นแทนที่จะพยายามไปโดยเปล่าประโยชน์ สู้ยอมจำนนจะดีกว่านะ!”
“คำสัญญาเมื่อครู่ที่ฉันให้ไว้กับแกยังคงใช้ได้นะ ตราบใดที่ยอมจำนน ฉันก็จะไม่ลบล้างสติปัญญาของแก และยังจะให้ทุกสิ่งที่ต้องการอีกด้วย!”
“ลองนึกดูสิ… หากฉันได้กัดกร่อนโลกใบนี้ ฉันก็สามารถให้พลังที่แข็งแกร่งได้ ไม่ว่าจะเป็นเทว
