บพลังแห่งห้วงมิติที่เล็ดลอดออกมาภายนอก ฉู่โม่วก็ถือว่าได้รับประโยชน์มากมายแล้ว
“เพียงแต่…”
“พลังแห่งห้วงมิติเหล่านี้ ถูกใช้เพื่อกักขังต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬ หากฉันดูดซับพวกมัน ก็จะกลายเป็นการปลดปล่อยแหล่งกำเนิดแห่งหมอกทมิฬออกมา แม้มันจะถูกผนึกไว้จนมีพลังอ่อนแอลงถึงขีดสุดแล้วก็ตาม แต่ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉัน เกรงว่าจะไม่สามารถต้านทานมันได้!”
ฉู่โม่วพึมพำอย่างไม่เต็มใจ
มีภูเขาสมบัติอยู่ตรงหน้า แล้วจะให้กลับไปมือเปล่าได้อย่างไร?
เมื่อชายหนุ่มกำลังขมวดคิ้วครุ่นคิด ทันใดนั้นเอง การเปลี่ยนแปลงบางอย่างก็เกิดขึ้น
ได้ยินเพียงเสียง ‘กริ๊ก’ ออกมาจากเสาหยกอย่างกะทันหัน ก่อนจะปรากฏรูขึ้น และมีควันสีดำเล็ดลอดออกมา แล้วเข้าปกคลุมทั่วทั้งห้องโถงทันที จากนั้นหมอกทมิฬก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงตัวตนของฉู่โม่ว จึงพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว
แม้หมอกทมิฬจะยังมาไม่ถึงตัวเขา แต่ก็แผ่กลิ่นอายที่เย็นยะเยือกออกมาราวกับจะสามารถกัดกร่อนสิ่งมีชีวิตใด ๆ ก็ได้
ทันใดนั้น
ฉู่โม่วก็รู้สึกเพียงว่ามีพลังงานที่มองไม่เห็นพุ่งเข้ามาในจิตใจและพยายามลบเลือนสติปัญญาของเขาให้มืดบอด
ทว่า…
เขาซึ่งมีกงล้อทองคำปฐมวิญญาณคอยพิทักษ์ปกป้องจะกลัวหมอกทมิฬเหล่านี้ได้อย่างไร?
กงล้อทองคำกำลังสั่นไหวเล็กน้อยพร้อมแสงสีทองอันพร่างพราว ไม่ว่ามันจะส่องผ่านไปที่ใด พลังงานประหลาดสีดำทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาก็พลันสูญสลายไปในทันที
โดยไม่รอช้า
ฉ