ถานที่ปรากฏให้เห็นราง ๆ ทั้งภูเขา แม่น้ำ สายลม และหิมะ รวมไปถึงสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ด้วย
“นี่คือ… พรสวรรค์ห้วงมิติ!”
ดวงตาของฉู่โม่วจับจ้องไปข้างหน้า เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบางอย่างที่แพร่กระจายออกมาจากเสาหยก
พลังห้วงมิติเหล่านี้อ่อนแอจนแทบจะสัมผัสไม่ได้ แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นไปจากสายตาของชายหนุ่ม
และพรสวรรค์ห้วงมิติเหล่านี้แตกต่างกันออกไป การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยจะเกิดขึ้นขณะที่กลิ่นอายในเสาหยกลอยไป
นั่นหมายความว่า…
‘กลิ่นอายในเสาหยกถูกสร้างขึ้นจากพลังห้วงมิติมาจนถึงขีดสุด!’
‘และภาพมากมายที่เกิดจากห้วงมิติที่บิดเบี้ยวก็ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นมิติแต่ละมิติ!’
‘ใครที่ไหนใช้จารึกมากขนาดนี้ผนึกพลังห้วงมิติไว้ในเสาหยกนี่กัน? เขาตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?!’
ฉู่โม่วเบิกตากว้างด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
เพราะมันน่าตกตะลึงจนต้องอ้าปากค้าง
นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปจริง ๆ!
พรสวรรค์ห้วงมิติที่แข็งแกร่งขนาดนี้ต่างถูกผนึกไว้ในเสาหยก แล้วพลังของมันก็จะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?
ระหว่างที่ฉู่โม่วยังตกตะลึงอยู่นั้น
ตูม!
เสาหยกสั่นสะท้านและเรืองแสงสว่างออกมาในทันใด
ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้ทำอะไร เขาก็รู้สึกได้ว่าแผนที่ในมิติพกพาเริ่มสั่นไหวอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าถูกบางสิ่งเรียกออกมา
“นี่มัน…”
เขาเปลี่ยนสีหน้าไปทันควัน
หลังจากที่ครุ่นคิดดู ชายหนุ่มก็หยิบแผนที่ออกมาจากมิติพกพา
ฟุ่บ!
ในตอนนั้นเอง แผนที่ก็พุ่งตัวและบินออกไปพร้อมแ
