บทที่ 533 ตำแหน่งที่ซ่อนสมบัติ
“พวกเรารอดแล้ว!”
เมื่อเห็นว่าผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคทั้งห้าถูกสังหารจนหมดแล้ว ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์ผู้ได้รับบาดเจ็บสองคนก็เผยสีหน้าปลาบปลื้มดีใจออกมาที่ได้มีชีวิตรอดต่อไป
หลังจากนั้น
พวกเขาก็เดินเข้ามาหาฉู่โม่วและกล่าวอย่างนอบน้อม “ขอบคุณคุณฉู่โม่วที่ช่วยพวกเราไว้ ผมไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณยังไงเลย!”
“ไม่เป็นไร พวกเราทุกคนก็เป็นเผ่ามนุษย์เหมือนกัน ผมยืนดูอยู่เฉย ๆ ไม่ได้หรอก!”
ฉู่โม่วโบกมือแล้วจึงเอ่ยถาม “พวกคุณเป็นอะไรไหม?”
“ไม่เป็นไรครับ แค่บาดเจ็บนิดหน่อย ยังไม่ได้รับผลกระทบกระเทือนถึงพื้นฐานพลัง แค่ต้องฟื้นฟูอีกสักพักน่ะ”
ทั้งสองตอบอย่างพร้อมเพรียงกัน
“ดีแล้วละ”
ฉู่โม่วพยักหน้า
แล้วเขาก็กำลังจะกล่าวลาและจากไป
เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วกำลังจะไป ทั้งสองก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่งและมองหน้ากัน แล้วผู้ปลุกพลังคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้น “ผู้ปลุกพลังฉู่ เดี๋ยวก่อน!”
“มีอะไรเหรอ?”
ชายหนุ่มหันกลับไปมองด้วยความสงสัย
“คุณฉู่ช่วยชีวิตพวกเราไว้และไม่ได้ขออะไรตอบแทนเลย พวกเราขอบคุณมาก! ในเมื่อช่วยชีวิตเราไว้ พวกเราก็ต้องตอบแทน…”
เมื่อพูดจบ
ผู้ปลุกพลังที่อายุมากกว่าเล็กน้อยก็หยิบม้วนกระดาษออกมาจากถุงเก็บของและกล่าว “เหตุผลที่พวกเราถูกเผ่ามนุษย์วิหคตามล่าก็เพราะแผนที่นี้ มันบันทึกตำแหน่งของสมบัติลับเอาไว้ พวกเรายกมันให้คุณฉู่!”
“ผมไม่ได้ช่วยเพื่อเอาค่าตอบแทนนะ!”
ฉู่โม่วกล่าว
“พวกเราไม
