่นเต้นออกมา
หลังจากที่พูดคุยกันอีกเล็กน้อย ฉู่โม่วก็บินจากไป
…
เมื่อมาถึงพื้นที่รกร้าง เขาเปิดถ้ำชั่วคราวขึ้น
ฉู่โม่วกำลังจะผสานกายาทวิเนตรระดับเทวะที่ได้รับมาจากเฟยเหลียนก่อนหน้านี้
หลังจากที่หยิบลูกแก้วแสงของเนตรม่านมายาออกมา ชายหนุ่มก็แปะมันเข้าที่หน้าผาก
ทันใดนั้น…
ลูกแก้วแสงก็กลายเป็นจุดแสงใสบริสุทธิ์นับไม่ถ้วนที่ผสานเข้าไปในร่างกาย พลังงานลึกลับมากมายหลั่งไหลเข้าไปในกระดูกและแขนขาของเขา ความเจ็บปวดพลันแพร่กระจายไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ
อย่างไรแล้วระดับเทวะก็คือระดับเทวะ
แม้ว่าฉู่โม่วจะประสานพรสวรรค์มาหลายครั้งแล้ว และแม้ว่าจะมีอสนีบาตคงกระพันระดับเทวะและพรสวรรค์วิชากระบี่ระดับเทวะ แต่การประสานพลังในตอนนี้ก็ยังทำให้เขาเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด
หยาดเหงื่อมากมายไหลลงมาจากหน้าผากของชายหนุ่ม… ทั้งร่างกายชุ่มไปด้วยเหงื่อ
เขาอดทนต่อความเจ็บปวดที่เหนือกว่าคำอธิบาย
โชคยังดี…
ที่ความเจ็บปวดเหล่านั้นแล่นเข้ามาและจากไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นไม่นานมันก็ลดลงราวกับกระแสน้ำลง
นั่นหมายความว่ากายาทวิเนตรระดับเทวะทำการหลอมรวมอย่างสมบูรณ์แล้ว
“เฮ้อ…”
ฉู่โม่วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และค่อย ๆ ฟื้นฟูพละกำลังกลับมา
หลังจากที่ทุกอย่างสงบลง เขาก็เริ่มตรวจสอบข้อมูลของตัวเองทันที
[เป้าหมาย : ฉู่โม่ว]
[ระดับร่างกาย : อสนีบาตคงกระพันระดับเทวะ (กฎเกณฑ์มายา), กายาทวิเนตรระดับเทวะ, กายาวิญญาณห้าธาตุระดับตะวัน, กายา
