บทที่ 530 กลุ่มเหยี่ยวกระหายโลหิต และ แก่นไม้ขจี
ตูม!
ฉู่โม่วพุ่งเข้าไปในกระแสหมุนวนก่อนสัมผัสได้ถึงลำแสงที่ส่าดส่องปะทะใบหน้า ทำให้ยากที่จะมองเห็นได้อย่างชัดเจน หลังจากที่ปรับสายตาได้ ชายหนุ่มก็พบว่าเขาอยู่ในโลกโบราณที่แปลกประหลาด
เขามองไปรอบ ๆ และไม่พบใครอยู่ จึงผ่อนคลายลงหลังจากที่ปล่อยจิตสัมผัสออกไปตรวจสอบว่าไม่มีใครแฝงตัวอย่างแน่นอน
เขตแดนลับกลืนดาราจะส่งคนออกไปแบบสุ่ม
เมื่อผู้ปลุกพลังเข้าไป เวลาที่เข้าไปในเกราะป้องกันแตกต่างกัน สถานที่ที่ปรากฏตัวจึงต่างออกไปด้วย
แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้ที่ผู้ปลุกพลังไปปรากฏตัวที่บริเวณขั้วโลก
ฉู่โม่วเองก็มีความคับแค้นใจกับเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหค หากมีผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคคนใดเข้ามาใกล้ เขาก็คงจะลงมือสังหารทันที
แต่แน่นอนว่าหากพบกับโม่ซาง เขาก็จำเป็นต้องหลบหนีทันที
โชคยังดีที่ไม่มีอะไรให้เขาต้องเป็นห่วง
หลังจากที่ใจเย็นลง ฉู่โม่วก็ค่อย ๆ มองไปรอบ ๆ
เท่าที่ตามองเห็นได้
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์มากมายที่แทบมองไม่เห็นยอดตั้งสูงตระหง่านอย่างน้อยกว่าสามพันเมตรและทะลุขึ้นเหนือหมู่เมฆ
ข้างในเทือกเขา ต้นไม้โบราณมากมายสูงเสียดฟ้าและเขียวชอุ่ม มีเสียงอสูรคำรามมากมายให้ได้ยิน ทำให้ทั่วทั้งผืนป่าสั่นสะท้านไปด้วยบรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัว
เมื่อเงยหน้าขึ้นไปบนฟ้าก็จะเห็นว่าดวงดาวในโลกแห่งนี้มีขนาดมหึมา หากมองจากบนพื้น ดวงดาวขนาดเล็กจะมีขนาดเหมือนกำปั้นและดวงใหญ่เป็นเ
