บทที่ 528 ถ้าอยากตายนัก ฉันก็จะสนองให้เอง!
“ฉันได้ยินมาว่า มีคนชื่อฉู่โม่วเป็นคนในเผ่าพันธุ์มนุษย์ของนายที่กลายเป็นอันดับหนึ่งบนศิลาต้นกำเนิด ฉันสงสัยนักว่าเขามาด้วยไหม?”
อัจฉริยะคนหนึ่งจากเผ่ามนุษย์วิหคเอ่ยขึ้นมา
เขายังดูหนุ่มและมีปีกสีทองอยู่บนหลัง สวมใส่ชุดเกราะสีทองอร่าม อีกทั้งยังมีหน้าตาหล่อเหลา ดวงตาที่เฉียบคม และความเหยียดหยามในดวงตาขณะที่พูด
ทันทีที่เขาพูดจบ…
ในหมู่มนุษย์มากมาย ผู้ปลุกพลังทุกคนก็หันไปจับตามองชายหนุ่ม
“นายคือฉู่โม่วเหรอ?”
อัจฉริยะมนุษย์วิหคหันไปมองตามสายตาของทุกคน ด้วยแววตาดุดันที่จับจ้องฉู่โม่วตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะกล่าว “ฉันได้ยินมาว่านายคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์และมีพลังมหาศาล ฉันรู้สึกไม่พอใจเลยอยากจะท้านายสู้น่ะ ฉันละอยากรู้ว่านายจะกล้ารับคำท้าไหม?”
เขากล่าวพร้อมแสยะยิ้ม
“กล้าดีนัก!”
“ปากเก่งนักนะ!”
“แกเป็นใครกัน กล้าพูดแบบนั้นกับคุณฉู่ได้ยังไง?!”
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ยอดฝีมือจากเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายก็โกรธขึ้นมาทันที
แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ชอบอะไรฉู่โม่วเป็นพิเศษ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุของเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคในคราวนี้ พวกเขาก็อยากจะพยายามปกป้องเผ่าพันธุ์ของตัวเอง
พวกเขาต่างก็เป็นมนุษย์มาตั้งแต่แรกเริ่มและทุกคนมีจิตวิญญาณเป็นหนึ่ง
ประการสอง พวกเขายังกลัวว่าหากฉู่โม่วแพ้ เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็คงจะต้องเสียหน้าอย่างหนักแน่นอน
ประการที่ส
