เป็นพลังของร่างเนตรม่านมายาแน่!’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเองและอดยิ้มออกมาไม่ได้
เดาได้เลยว่าเฟยเหลียนคงคิดไม่ถึงอย่างแน่นอน
การโจมตีของเขาไม่เพียงแต่ทำอะไรไม่ได้ กลับยังถูกกลืนกินอีกต่างหาก
สำหรับพรสวรรค์มือสังหารระดับเทวะ!
ฉู่โม่วไม่คิดจะกลืนกินมัน
พรสวรรค์ประเภทนี้เป็นเหมือนระเบิดเวลา จริงอยู่ที่เมื่อใช้แล้วจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ผู้ปลุกพลังอย่างมาก และจะไม่อ่อนแอลงหลังจากหมดพลัง ทว่ามีข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวคือ ถ้าพรสวรรค์ถูกใช้บ่อย มันจะค่อย ๆ กัดกินสติ สัมปชัญญะจนสูญเสียตัวตนไป
เมื่อเวลาผ่านไป เป็นไปได้มากที่จะกลายเป็นเพียงเครื่องจักรสังหารเท่านั้น!
เพราะเหตุนี้ ฉู่โม่วจึงไม่ได้กลืนกินมัน
เขามีวิชาลับมากมายในการระเบิดพลัง และด้วยภาพลวงตาอีกาสุริยันเพียงอย่างเดียวก็ทำให้เส้นทางในอนาคตของเขาเติบโตได้อย่างไร้ขีดจำกัดแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องยอมสูญเสียตัวตนเพื่อแลกกับการกลืนกินพรสวรรค์มือสังหารระดับเทวะนี้
แค่ร่างเนตรม่านมายาก็เพียงพอแล้ว!
“คุณฉู่ คุณเป็นอะไรไหม?”
ขณะที่ฉู่โม่วกำลังครุ่นคิด ผู้อาวุโสซูเห็นเขายืนนิ่งจึงอดไม่ได้ที่จะเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง
“ผมสบายดีครับ”
ฉู่โม่วกลับมารู้สึกตัวและโบกมือร่ำลาทันที ก่อนจะพลิกข้อมือเพื่อปัดลูกบอลแสงของพรสวรรค์มือสังหารระดับเทวะนั้นทิ้งไป จากนั้นก็เดินเข้าไปบนทางเดินที่ว่างเปล่า
…
ณ ดวงดาวพร่างพราวที่อยู่ไกลลิบ
สถานที่แห่งนี้เป็นดาวเคราะห์อ
