บทที่ 521 ฝึกฝนความเข้าใจผ่านเจตจำนงกระบี่ของเทพเจ้า และสำเร็จวิชากระบี่!
“ผู้น้อยฉู่โม่ว ขอคารวะท่านเทพเจ้า!”
ฉู่โม่วกล่าวเสียงดังพร้อมโค้งคำนับด้วยความเคารพ
เทพเจ้ากวนอูไม่ได้ใส่ใจกับท่าทางของชายหนุ่ม เขาเพียงแค่หันหน้ามามองและยืนลูบเคราอย่างใจเย็นโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ทว่า…
ทันใดนั้น กลิ่นอายอันดุร้ายและไร้ผู้เทียบเคียงก็กระจายออกมาจากร่างของเขา ปกคลุมสนามรบโบราณทั้งหมด
ในขณะนี้ ฉู่โม่วพลันรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่างกาย ราวกับเป็นคนธรรมดาที่ยืนท่ามกลางหิมะอันหนาวเหน็บซึ่งแทรกซึมลึกถึงกระดูก
ชายหนุ่มกำลังตัวสั่นเทาและรู้สึกเหมือนวิญญาณถูกแช่แข็งอย่างฉับพลัน
โดยปกติแล้ว
ฉู่โม่วที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับขั้นเทวะ ไม่ควรจะรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ กับสภาพอากาศทั่วไปแบบนี้
แต่แท้จริงแล้วความหนาวเย็นเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากสภาพอากาศแต่อย่างใด หากเกิดจากเจตจำนงแห่งกระบี่ของเทพเจ้ากวนอู และเพราะชายหนุ่มไม่อาจทนแรงกดดันได้จึงรู้สึกหนาวเหน็บไปลึกถึงกระดูก
ภายใต้ความหนาวเหน็บเช่นนี้ การเคลื่อนไหวร่างกายจึงทำได้อย่างยากลำบาก กระทั่งสติของชายหนุ่มก็เริ่มพร่ามัว
“ทำไมท่านถึงปฏิบัติต่อฉันอย่างนี้”
ฉู่โม่วทำสีหน้าเคร่งขรึม
และในขณะนั้นเอง
ครืน!
ด้วยเสียงของคลื่นลมที่ซัดเข้าใส่ ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นปราณศาสตราวุธจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังแผ่ซ่านไปทั่วสนามรบโบราณ รวมถึงสัมผัสของวิถีและเจตจำนงแห่งศาสตราวุธอันทรง
