ือแลกเปลี่ยนความคิดกัน อันที่จริง หอเพลิงโหมก็ยากจะเห็นสถานการณ์เช่นนั้นด้วยเช่นกัน
เพราะมันหมายถึงการแข่งขัน!
หากมีการแข่งขันก็จะมีชีวิตชีวาและจะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวตลอดเวลา!
เหตุผลที่หอเพลิงโหมต้องการให้อัจฉริยะได้รับแต้มก็เพื่อให้อัจฉริยะมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างไรแล้ว สมบัติมากมายที่อัจฉริยะจำเป็นต้องใช้ก็ไม่สามารถหาซื้อได้ในหอบรรพชน แต่หากพวกเขามอบอะไรให้ มันก็จะทำให้อัจฉริยะที่ขี้เกียจและหมดกำลังใจไปฝึกฝนได้ง่ายยิ่งขึ้น
สำหรับอัจฉริยะเหล่านั้น แม้ว่าจะมีระดับพลังที่เพิ่มขึ้น พวกเขาก็เป็นแค่กลุ่มคนที่ไร้ประโยชน์สำหรับองค์กร
ตรงกันข้าม
ในตอนนี้ หอเพลิงโหมนำพาความรู้ ทรัพยากรล้ำค่าตามธรรมชาติ และสมบัติที่โลกภายนอกไม่มีมาให้แก่อัจฉริยะ หากอัจฉริยะอยากได้ไป เขาก็ต้องพยายามคว้ามาให้ได้ด้วยตัวเองเท่านั้น!
ไม่ใช่แค่เพื่อให้อัจฉริยะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น แต่ยังทำให้พวกเขาแข่งขันกันเอง เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!
ต้องบอกเลยว่า…
อัจฉริยะหน้าใหม่ทุกคนจะครอบครองเพียงแค่ 200 แต้มเท่านั้น และแม้แต่ฉู่โม่วก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นด้วยเช่นกัน
“ไปดูว่าแลกเปลี่ยนสมบัติอะไรที่หอเพลิงโหมได้บ้างดีกว่า!”
ฉู่โม่วพึมพำ
เขามีข้อสงสัยเกี่ยวกับสมบัติที่สามารถแลกเปลี่ยนได้อยู่มากมายจนรอที่จะไปตรวจสอบดูไม่ไหวแล้ว
สถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่มากนัก
มันไม่มีค่ายกลเคลื่อนย้ายด้วยซ้ำ
ฉู่โม่วต้องบินตรงไปตามทิศทา
