กจักรวาลแห่งนี้ เพราะงั้นเขาจึงเลือกที่จะประทับรอยเท้าไว้บนถนนบรรพกาล บนดวงดาวของฟากฟ้าระยิบระยับ เดินทางไปยังอีกฟากหนึ่งของจักรวาลอันไกลโพ้น และเปิดหนทางใหม่สู่ยุคของอนาคต
ไม่รู้ว่าอีกนานเพียงไหน ยุคสมัยในฟากนั้นจะเสร็จสมบูรณ์
ไม่มีการหวนกลับมาสำหรับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ จะเหลือไว้ก็แต่สรวงสวรรค์สูงสุดที่เขาได้สร้างไว้ คงอยู่เป็นอนุสรณ์สถานมานานจนไม่อาจจะนับปีได้ ตระหนักเตือนให้ทุกเผ่าพันธุ์ไม่ว่าจะสูงส่งหรือต่ำต้อยถึงเพียงไหน ว่าให้ยอมจำนนต่อจักรพรรดิหลิงเทียนอย่างไม่อาจต่อต้าน
แต่แล้ว
ในตอนนี้ ฉู่โม่วก็ได้ดึงเขาลงมาจากการเป็นจุดสูงสุด ราวกับขับไล่อีกฝ่ายลงจากบัลลังก์ เช่นนั้นแล้ว แสดงว่าในอนาคต…เขาเองก็จะสามารถยิ่งใหญ่ได้เท่าจักรพรรดิหลิงเทียนเมื่อเวลามาถึงงั้นหรือ?
แม้มันจะเป็นเพียงการคาดคะเน ผลลัพธ์ที่อาจจะเกิดขึ้นนั้นจัดว่าอยู่ในระดับต่ำมาก ๆ บางทีอาจจะต่ำกว่าหนึ่งในหมื่นเสียอีก เรียกได้ว่าแทบจะใกล้เคียงกับคำว่า เป็นไปไม่ได้
แต่ถึงอย่างนั้น
มันก็มากพอที่จะทำให้ทุกคนตื่นเต้นไปกับการเปลี่ยนแปลงอันน่าเหลือเชื่อนี้
ในส่วนของเทวะยุทธ์อวิ่นซาน เขาน่าจะเป็นคนที่ตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากที่สุด ณ ตอนนั้น
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นผู้ที่มั่นใจในตัวฉู่โม่วที่สุดก็จริง เขาก็ยังคิดว่าฉู่โม่วน่าจะแค่ติดหนึ่งในร้อยอันดับเท่านั้น ดังนั้นแล้ว การที่ฉู่โม่วมาได้ถึงขนาดนี้ มันจึงเป็นอะไรที่เหนือความค
