บทที่ 507 ได้เวลาของกระบี่!
ครืน!
ระเบิดสะท้านโลกดังไปทั่วทุกทิศทางราวกับสายฟ้าฟาด แสงศักดิ์สิทธิ์สว่างจ้าไร้ที่สิ้นสุด พลังงานมหาศาลผสานกัน ทำให้ทั่วทั้งแดนนิพพานสว่างไสวราวกับเป็นเวลากลางวัน
กลางอากาศ …
ศิลาต้นกำเนิดขนากว่าสามพันเมตรเมตรลอยอยู่โดยมีพลังอันลึกซึ้งพวยพุ่งออกมา ลำแสงมากมายระเบิด กลายเป็นคลื่นพลังที่ยิ่งใหญ่และลึกลับอย่างถึงที่สุดราวกับว่ามันสามารถขยายห้วงมิติและกาลเวลาได้
ยิ่งไปกว่านั้น…
เกิดแรงกระแทกขนาดมหึมาและเหนือคำบรรยายแพร่กระจายออกไปราวกับคลื่นสมุทร มันพุ่งออกไปทั่วทุกทิศทางอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงมหาศาล
ในแดนนิพพาน ผู้ปลุกพลังทุกคนที่กำลังฝึกฝนอยู่ต่างก็เผยสีหน้าตกตะลึงและหวาดผวาออกมาเมื่อได้เห็นภาพนี้
“นั่นศิลาต้นกำเนิดนี่!”
“มีคนจับศิลาต้นกำเนิดได้จริง ๆ เหรอ ใครกันน่ะ?!”
“มีตัวตนที่แข็งแกร่งและมีพรสวรรค์น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้อยู่ในเผ่าพันธุ์มนุษย์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
หัวใจของผู้ปลุกพลังมากมายต่างก็สั่นสะท้านและอุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว
ศิลาต้นกำเนิด!
ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งนี้ทำขึ้นมาด้วยวัสดุอะไรหรือปรากฏตัวขึ้นมาบนโลกเมื่อไหร่
พวกเขารู้แค่ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ก้าวออกมาสู่อวกาศและมองเห็นความกว้างใหญ่ของจักรวาล ทำให้ได้ยินชื่อเสียงของศิลาต้นกำเนิดมามากมาย
ลือกันว่ามีชิ้นส่วนของศิลาต้นกำเนิดหลายชิ้น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงขีดสุดของแต่ละขั้น หากผู้มีพรสวรรค์โดดเด
