บทที่ 505 ดินแดนบรรพบุรุษแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ และเขตแดนลับนิพพาน
“ดี! ดี! ดี! ดีมาก!”
เมื่อจากรึกเริ่มสงบลง เทวะยุทธ์อวิ่นซานก็เก็บความตื่นเต้นเอาไว้ในใจไม่ไหว เขากล่าวชมฉู่โม่วครั้งแล้วครั้งเล่าและมองดูอีกฝ่ายด้วยความโล่งอก
“ฉู่โม่ว คุณทำให้ฉันประหลาดใจจริง ๆ!”
เทวะยุทธ์อวิ่นซานเคยคิดว่า แม้ว่าชายหนุ่มจะมีพรสวรค์ แต่ใครจะไปคิดว่าเขาจะมีพรสวรรค์ระดับเทวะถึงสองประเภท นั่นก็คือพรสวรรค์วิชากระบี่และพรสวรรค์อสนีบาตคงกระพัน
นอกจากนี้ เขากระทั่งเชี่ยวชาญหนึ่งในสองสุดยอดพรสวรรค์ นั่นก็คือพรสวรรค์แห่งห้วงมิติที่เกินกว่าความคาดหวังไปมาก
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ๆ เลย
แค่ด้วยพรสวรรค์ที่แสดงให้เห็นในวันนี้ ฉู่โม่วก็สามารถเข้าสู่หอเพลิงโหมได้อย่างมั่นใจ และที่สำคัญกว่านั้น พัฒนาการในอนาคตของเขาก็จะสูงจนน่าตกตะลึงไปด้วย
นี่หมายความว่ายังไงน่ะเหรอ?
มันหมายความว่าในอนาคตอันใกล้ มีความเป็นไปได้สูงที่ชายผู้นี้จะกลายเป็นผู้ปลุกพลัง และหากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาในตอนนี้ ในอนาคต พันธมิตรนี้จะมอบผลประโยชน์ให้มากมายอย่างแน่นอน!
แล้วจะไม่ให้เทวะยุทธ์อวิ่นซานดีใจได้ยังไงกัน?
“ท่านอวิ่นซานชมกันเกินไปแล้ว!”
ฉู่โม่วกล่าวพร้อมยิ้มบาง
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น
เทวะยุทธ์อวิ่นซานส่ายหน้าและกล่าว “ฉู่โม่ว คุณก็ถ่อมตัวเกินไป ถึงการถ่อมตัวจะเป็นเรื่องดี แต่ในเมื่อคุณเป็นผู้ปลุกพลังแห่งสวรรค์ คุณก็ต้องมีความภาคภ