เขาก็เริ่มนึกออก
“น่าจะเป็นเพราะครั้งล่าสุดที่ฉันฝึกการหวนคืนอวัยวะภายในทั้งห้าสู่จุดกำเนิด แล้วเกิดเสียงดังมากจนสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองวสันตฤดู ทำให้กองกำลังเหล่านี้สังเกตเห็น!”
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะแสดงอาการท้อแท้ใจ
หากเลือกได้…
เขาก็ไม่อยากให้เกิดเสียงดังใหญ่โตเช่นนี้!
เพราะจะกลายเป็นการดึงดูดความสนใจของหลาย ๆ กองกำลัง ซึ่งเขาในปัจจุบันนั้นยังคงอ่อนแอเกินไป
หากไม่เลือกยอมจำนนต่อกองกำลังสักแห่ง ก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปกป้องตัวเอง และถ้ามีกองกำลังใดต้องการจะทำร้ายเขา เขาก็จะตกอยู่ในอันตรายทันที!
‘ช่างมันเถอะ!’
‘ในเมื่อเรื่องมันมาถึงจุดนี้แล้ว ฉันคงกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว!’
‘เชิญพวกเขากลับไปก่อน จากนั้นค่อยออกไปฝึกฝนกระบวนท่าหลอมกายาเก้าชั้นฟ้าให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด และเมื่อเข้าสู่ขั้นเทียมเทพก็จะสามารถปกป้องตัวเองได้!’
ฉู่โม่วครุ่นคิดอย่างรอบคอบ
ในเวลาต่อมา
เขาปิดม่านค่ายกลป้องกันของคฤหาสน์ และพูดออกไปเสียงดังว่า “เป็นเกียรติแก่ผู้น้อยคนนี้มากครับที่ทุกท่านมาเยี่ยมเยียน โปรดเข้ามาคุยกันด้านในเถอะ!”
วู้ม!
เมื่อสิ้นเสียง ม่านที่บดบังสายตาก็หายไป ก่อนจะเผยให้เห็นร่างของฉู่โม่ว
ผู้ปลุกพลังทั้งหลายที่มารอชมเหตุการณ์ ต่างก็เห็นชายหนุ่มร่างสูงในชุดคลุมสีดำกำลังยืนยิ้มที่หน้าทางเข้าคฤหาสน์
มีกลิ่นอายลึกลับห่อหุ้มอยู่ทั่วร่างซึ่งเต็มไปด้วยความน่าหลงใหล
รูปร่าง
