วกับจะไม่มีวันอ่อนล้า แต่ชายหนุ่มก็อดทนต่อพายุสายฟ้าอย่างไม่ปริปากร้อง
หลังจากฝึกฝนภายใต้เขตแดนสายฟ้ามาหลายวัน ทำให้ตอนนี้ฉู่โม่วมีภูมิคุ้มกันระดับหนึ่งแล้ว แม้จะยังมีความเจ็บปวดบ้าง แต่ก็อดทนได้อย่างสบาย
แน่นอนว่า
นี่ไม่ได้หมายความว่าผลลัพธ์ของการพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาจะลดลง หากแต่ตรงกันข้าม เมื่อสามารถทนต่อสายฟ้าได้นานเพียงใด ก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าใกล้จะถึงขีดจำกัดของการชำระพื้นฐานร่างกายครั้งแรกแล้ว
ในที่สุด
เมื่อผ่านไปอีกไม่กี่วัน
จู่ ๆ ฉู่โม่วก็รู้สึกราวกับแตะโดนผนึกประตูบางอย่างในความมืดมิด เขารู้ดีว่านี่คือขีดจำกัดพื้นฐานร่างกายครั้งแรก!
แค่ทำลายผนึกได้ ก็เท่ากับประสบความสำเร็จทันที!
สำหรับผู้ปลุกพลังทั่วไป การทำลายผนึกประตูครั้งแรกนับว่าเป็นเรื่องยากมาก
เพราะท้ายที่สุดนี่ก็คือการเติบโตในทุกด้าน
เป็นการขัดเกลาจนบริสุทธิ์โดยรวมจากภายในสู่ภายนอก ตั้งแต่ยีน เซลล์ กระดูก กล้ามเนื้อ หลอดเลือด เส้นลมปราณ และแม้แต่อวัยวะภายใน ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์
ทุกคนรู้ดีว่ามันยากแค่ไหน
แต่สำหรับฉู่โม่วที่มีกายาอสนีบาตคงกระพันระดับเทวะ มันถือเป็นเรื่องง่ายมาก
“พังไปซะ!”
มีเสียงตะโกนดังขึ้นในใจ
ทันใดนั้น พลังสายฟ้าอันไร้ขอบเขตก็ระเบิดขึ้นในร่าง มันพลุ่งพล่านราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก ก่อนจะได้ยินเสียง ‘แครก’ ดังก้อง ทำให้ฉู่โม่วรู้สึกได้ทันทีว่าผนึกโซ่ตรวนในร่างได้พังทลายลงแล้ว
ฉับพ
