เขา ฉู่โม่วก็เดินทางกลับไปยังเมืองกล้วยไม้คราม เพื่อเตรียมใช้งานค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติทันที
เขาไม่ได้บินด้วยความเร็วสูงสุด แต่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่ไม่เร่งรีบ พร้อมชื่นชมทิวทัศน์ระหว่างทางกลับ
เพียงไม่นาน
หลังจากบินมาไกลหลายแสนกิโลเมตร ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากลและขมวดคิ้วทันที
จากจิตสัมผัสของเขา…
มีผู้ปลุกพลังหลายคนที่ซ่อนตัวอยู่กลางอากาศอยู่ข้างหน้าไม่ไกล ราวกับพวกเขากำลังรออะไรบางอย่าง
ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่สูงนัก เป็นเพียงราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดเท่านั้น แต่พลังเทวะของพวกเขาสมบูรณ์แบบแล้ว และควรกำลังอยู่ในขั้นของการชำระพื้นฐานร่างกาย
‘เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาปิดกั้นเส้นทางเพื่อดักปล้น?’
จู่ ๆ เขาก็มีความคิดแบบนี้ขึ้นในใจ
แต่แล้วก็ส่ายหัวราวกับว่าเป็นความคิดที่ไร้สาระ
สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากเมืองกล้วยไม้ครามเพียงไม่ถึงล้านกิโลเมตร แล้วจะมีคนโง่เขลาแบบใดคิดจะปิดกั้นถนนเพื่อดักปล้นได้?
ในกรณีที่ประมาทเลินเล่อปล่อยให้ฝ่ายตรงข้ามหลุดรอดไปได้ หากเขาไปถึงเมืองกล้วยไม้ครามสำเร็จ ในพริบตาเดียว ก็จะสามารถระดมกองทหารรักษาการณ์เข้าจับกุมได้ทันที
“คงจะเป็นเรื่องราวอื่น ๆ!”
ฉู่โม่วครุ่นคิด
เขาก็ไม่ต้องการที่จะพบเจอปัญหา จึงตัดสินใจเดินอ้อมไป
แต่ใครจะคิดว่าขณะที่เขาเดินอ้อมไประยะหนึ่ง กลับเห็นผู้ปลุกพลังเหล่านั้นไล่ตามมาอย่างกระชั้นชิด
ทันใดนั้น
พวกเขาก็ล้อมฉ