บทที่ 495 ฝุ่นผงหยุดนิ่ง และพร้อมที่จะเข้าสู่ขั้นเทียมเทพ
ห้าวันต่อมา
บนดาวเคราะห์สีเงิน ที่สำนักงานใหญ่ของฝ่ายบริหารจัดการที่ดินของเมือง ณ ห้องทำงานชั้นบนสุดที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา มีชายชราคนหนึ่งกำลังจัดการธุรการต่าง ๆ อยู่
ในตอนนั้นเอง
ประตูห้องก็ถูกเคาะ
“เข้ามา!”
ชายชรากล่าวเสียงแผ่วเบาโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง
หลังจากที่เขาพูดจบ ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารกองใหญ่ในมือและกล่าวด้วยความนอบน้อม “หัวหน้า นี่เป็นคำร้องขอที่ดินชุดสุดท้ายที่ถูกส่งขึ้นมาแล้ว ได้โปรดตรวจสอบด้วยครับ!”
“วางไว้ตรงนี้ก่อน แล้วก็ออกไปได้!”
ชายชราโบกมือ
อีกฝ่ายโค้งคำนับและทำความเคารพ ก่อนจะจากไปอย่างเงียบเชียบ
หลังจากผ่านไปไม่นาน
เมื่อจัดการงานในมือเสร็จ ชายชราก็หยิบเอกสารที่ผู้ปลุกพลังหนุ่มนำเข้ามาและตรวจสอบดูคร่าว ๆ
ที่ดินของเมืองขนาดใหญ่อื่น ๆ ถูกแยกออกไป และในไม่ช้าก็จะกลับไปที่เมืองวสันตฤดู
“ครั้งนี้เมืองวสันตฤดูรายงานที่ดินสองแห่ง ที่แรกคือดาวเคราะห์สีเขียว และอีกที่คือระบบสุริยะ… น่าจะเป็นกาแล็กซีที่ห่างไกลทั้งคู่”
ชายชราพึมพำขณะที่กรอกชื่อเพื่อตรวจสอบข้อมูลทีละคน และหลังจากที่ยืนยันได้ว่าทั้งสองแห่งเป็นกาแล็กซีห่างไกลที่ไม่สำคัญ เขาก็ลงชื่อรับรองเอกสารเหล่านั้นทีละใบ
สามวันต่อมา
สำนักงานใหญ่ของหอจัดการที่ดินเมืองศักดิ์สิทธิ์ของดาวเคราะห์สีน้ำเงินประกาศรายชื่อเจ้าของที่ดินนี้ออกไป
