ใจแล้วละ เป็นอัจฉริยะหนุ่มสินะ สุดยอดจริง ๆ!”
ชายวัยกลางคนกล่าวชื่นชมเขา และจึงแนะนำตัวเองให้รู้จัก “ฉันชื่อหลิวลี่ ฉันกับพ่อของเจาเจาเคยเป็นเพื่อนเป็นเพื่อนตายกันมาก่อนน่ะ ฉันอาจจะเป็นแค่คนโง่สำหรับนายก็ได้ ถ้าไม่ติดอะไรก็เรียกฉันว่าลุงหลิวได้เลย!”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับลุงหลิว!”
ฉู่โม่วกล่าวด้วยความเคารพ
“โอเค!”
เมื่อได้ยินฉู่โม่วเรียกตัวเองอย่างสนิทสนม หลิวลี่ก็มีความสุขเป็นอย่างมาก
แม้ว่าเขาจะเป็นผู้บริหารจัดการที่ดินของเมืองวสันตฤดูและถือว่าเป็นอันดับหนึ่งในเมืองแห่งนี้ แต่ความสามารถของเขายังอยู่แค่ขั้นเทียมเทพเท่านั้น
ด้วยพละกำลังของเขา หากเขาไม่สามารถรับตำแหน่งที่มีอำนาจเช่นนี้ได้ก็คงจะสมเหตุสมผล
แต่เพราะความสัมพันธ์ของเขากับตระกูลซู เพราะเขาเป็นเพื่อนกับผู้แข็งแกร่งและดาวเด่นมาแทบตลอดชีวิต ทำให้มีเพื่อนฝูงมากมาย เขาจึงรักษาตำแหน่งนี้เอาไว้ได้กว่าหลายพันปี
และฉู่โม่ว
เขาฝึกฝนมาถึงขั้นนี้ด้วยอายุเพียงน้อยนิดและยังอยู่บนรายชื่อผู้ชนะต่อเนื่องของหอคอยท้าดารกะอีกด้วย แม้แต่กวนหนิงหนิงก็สู้เขาไม่ได้ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์ทีเดียว
นอกจากนี้
เมื่อเห็นว่าซูเจาเจากับฉู่โม่วสนิทกันขนาดไหน เขาก็คาดการณ์ว่าฉู่โม่วคนนี้อาจจะกลายเป็นลูกเขยของตระกูลซูในอนาคตก็ได้ จึงเป็นธรรมดาที่เขาอยากจะเป็นเพื่อนกับชายหนุ่มคนนี้
พวกเขาพูดคุยกันอยู่ที่ประตูสักพัก
แล้วหลิวลี่ก็กลับเข้าเรื่อง “ดูฉั
