ล้านล้าน
และมันยังสูงขึ้นกว่านั้นอีกมาก
หลังจากผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง นักบุญหัวลั่วจากตำหนักหมอกมายาก็เสนอราคา 1.358 ล้านล้านเหรียญเงินครามออกมาและไม่มีใครเสนอราคาต่อไปอีก
“สมแล้วที่ตำหนักหมอกมายาเป็นยักษ์ใหญ่ที่ยืนหยัดอยู่บนดาวเคราะห์สีเงินมานับปีไม่ถ้วน มีพื้นฐานที่ลึกซึ้งและเตรียมกองทุนได้เยอะมาก ฉันละชื่นชมจริง ๆ… สาวน้อยหัวลั่ว สมบัติชินนี้เป็นของตำหนักหมอกมายาของเธอแล้ว ฉันยอมแพ้กลับไปหาตระกูลเฝิงก็ได้!”
ตัวแทนจากตระกูลเฝิงแห่งเมืองธาราศักดิ์สิทธิ์ ชายชราผู้มีพละกำลังในขั้นเทวะยุทธ์กล่าวและยอมถอยทัพ
“ขอบคุณนะศิษย์พี่!”
นักบุญหัวลั่วกล่าวขอบคุณ
แม้ว่าน้ำเสียงของเธอจะสงบนิ่ง เธอก็ผ่อนคลายขึ้นมากแล้ว หลังจากที่ชนะการต่อสู้เพื่อสมบัติโบราณชิ้นนี้ เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกออกมา
ในตอนนี้
เจ้าหน้าที่ติงบนเวทีก็เอ่ยขึ้น “ในเมื่อไม่มีใครประมูลต่อแล้ว ผมขอประกาศว่าเขาอัสนีสีม่วงอันล้ำค่านี้เป็นของนักบุญหัวลั่ว!”
ตูม!
เมื่อเขาพูดจบ การประมูลก็สิ้นสุดลง
ผู้เป็นเจ้าของสมบัติอันยิ่งใหญ่จากหอศักดิ์สิทธิ์ได้รับการยืนยันแล้ว!
…
การประมูลจบลง…
ตระกูลและกองกำลังมากมายต่างก็จากไปด้วยสมบัติต่าง ๆ และความพึงพอใจ ส่วนฉู่โม่วและพรรคพวกนั้น เพราะไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับสมบัติโบราณเลย พวกเขาจึงมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความเพลิดเพลินและตื่นตาตื่นใจ
เขาไม่ได้สนใจความขัดแย้งกันระหว่างตระกูลและกองกำลังมากนัก
ห
