ู่ครู่หนึ่งแล้วจึงส่ายหน้าพร้อมกล่าว “ฉันไม่สนใจเรื่องพวกนั้นหรอก ฉันเลยไม่รู้ว่าต้องทำยังไง แต่ตระกูลของเจาเจาทรงพลังในเมืองวสันตฤดู เธอน่าจะทำได้นะ!”
ฉู่โม่วหันไปมองซูเจาเจา
ซูเจาเจาโบกมือและกล่าวโดยไม่ลังเล “เรื่องนี้น่ะไม่ยากหรอก ให้ฉันจัดการเอง… ในอีกสามวันฉันจะติดต่อไป แล้วเราจะไปที่สำนักงานเพื่อซื้อดาวเคราะห์ในชื่อของคุณด้วยกัน! แต่ฉันต้องบอกก่อนว่าคุณห้ามเข้าใกล้ระบบดาวเคราะห์สีเงินนะ ไม่งั้นคงทำเรื่องยากแน่ ๆ ยังไงซะก็มีคนจับตาดูอยู่เยอะแยะไปหมด!”
“ไม่ต้องห่วง มันเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลมาก!”
ฉู่โม่วกล่าว
“เยี่ยมเลย งั้นฉันจะติดต่อไปนะ!”
ซูเจาเจาพยักหน้าและจากไปทันที
กวนหนิงหนิงเองก็กล่าวลาชายหนุ่มและจากไปเช่นกัน
เมื่อเห็นทั้งสองจากไปตาม ๆ กัน ฉู่โม่วก็จ่ายค่าน้ำชาและมุ่งหน้ากลับไปยังคฤหาสน์
…
ข้างในห้องสงบ
ฉู่โม่วนั่งขัดสมาธิอยู่
หลังจากที่อารมณ์สงบเย็นลง เขาก็หยิบชิ้นส่วนทองแดงออกมาจากพื้นที่เก็บของและวางมันลงตรงหน้า
เขาอยากศึกษาให้ละเอียดว่าชิ้นส่วนทองแดงนี้คืออะไรกันแน่
เมื่อชิ้นส่วนนี้ปรากฏตัวขึ้น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าร่างมายาอีกาสุริยันในร่างกายตื่นตัวขึ้นในทันใด ราวกับว่ารอที่จะออกมาข้างนอกไม่ไหวแล้ว
ชายหนุ่มจึงไม่กดมันเอาไว้อีกต่อไป ด้วยความคิดเดียว ร่างมายาอีกาสุริยันอันยิ่งใหญ่ แข็งแกร่ง และไร้เทียมทานก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังฉู่โม่วพร้อมเปลวเพลิงสีดำและพลุไฟสีทอง
“
