นเพราะอะไร
แต่ภาพของชิ้นส่วนนั้นก็ยังคงติดอยู่ในใจของเขาราวกับว่ามันจะต้องเป็นประโยชน์มหาศาลแน่
“หรือว่า… จะมีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมัน?”
“หรือบางทีอาจจะมีโชคชะตาตรงกับฉัน?”
ฉู่โม่วกลับไปมองชิ้นส่วนทองแดงนั้นอีกครั้งและขมวดคิ้วเล็กน้อย
ด้วยความตั้งใจที่จะหาข้อมูลเพิ่ม
น่าเสียดายที่หอศักดิ์สิทธิ์เผยแพร่แค่รูปของสมบัติที่จะถูกประมูลเท่านั้น แต่ไม่ได้ให้ข้อมูลหรือคำอธิบายอะไรอีก ฉู่โม่วจึงไม่แน่ใจว่าสมบัติชิ้นนี้คืออะไรกันแน่
‘ดูเหมือน…’
‘ฉันคงต้องรอวันประมูลสินค้าและไปดูด้วยตาตัวเองแล้วละ!’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
หลังจากที่ตรวจสอบรายการสินค้าดูอีกครั้ง ฉู่โม่วก็ปิดจอภาพลง
ต่อมา จดหมายเชิญเข้าร่วมการประมูลของซูเจาเจาก็มาถึง และฉู่โม่วก็รอคอยในคฤหาสน์ด้วยความอดทนต่อไป
เวลาสี่วันผ่านไปในชั่วพริบตา
วันนี้
ฉู่โม่วออกมาจากคฤหาสน์ ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ และมุ่งหน้าไปยังหอศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ย่านการค้า
เมื่อมาถึงบริเวณย่านการค้า
ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าบนถนนเส้นนี้ที่วุ่นวายมาตลอดกลับมีคนพลุกพล่านมากขึ้นไปอีกในวันนี้ เรียกได้ว่าไหล่ชนไหล่เลยทีเดียว
นอกจากนี้
ยังมีลำแสงสว่างจ้าพุ่งลงมาจากท้องฟ้าเบื้องบน พวกมันปลดปล่อยรัศมีที่ทรงพลังและน่าเกรงขามออกมาโดยพุ่งตรงเข้าไปในหอศักดิ์สิทธิ์
“ดูสิ นั่นนักบุญหัวลั่วนี่!”
“ว่ากันว่านักบุญหัวลั่วมีตำแหน่งสูงส่งในตำหนักหมอกมายา เธอเป็นศิษย์ยอดฝีมือผู้ทรงพลัง แล
