บทที่ 487 ยาแก่นเทวา และประมูลขายน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์!
ไม่น่าแปลกใจที่กวนหนิงหนิงดูกระตือรือร้นมาก
จนถึงตอนนี้ฉู่โม่วก็ยังไม่เข้าใจความหมายของ ‘สมบัติยุคโบราณ’ ว่ามันคืออะไรกันแน่
ในความเป็นจริงแล้ว
ไม่ใช่เพียงกวนหนิงหนิงที่มีอาการเช่นนี้ แต่ใครก็ตามที่รู้ถึงการมีอยู่ของสมบัติโบราณ ไม่ว่าจะเป็นผู้ปลุกพลังขั้นเทียมเทพหรือเทวะยุทธ์ ทั้งหมดล้วนต้องการสมบัติโบราณอย่างหักห้ามใจไม่ได้ กระทั่งต่อสู้แย่งชิงเพื่อให้ได้มาครอบครอง
เพราะพลังของสมบัติโบราณนั้นทรงพลังอย่างมาก!
“แต่น่าเสียดายที่สมบัติระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะหามาครอบครองได้ง่าย ๆ แม้จะได้รับการสนับสนุนจากตระกูล แต่ก็ไม่ใช่เรื่องดีเลยที่ตระกูลจะต้องสูญเสียความมั่นคงทางการเงินไป ดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะไปประมูลแข่งขันกับคนร่ำรวยเหล่านั้น!”
กวนหนิงหนิงส่ายหัวอย่างผิดหวัง
“ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าสมบัติจะทรงพลังเพียงใด สุดท้ายก็เป็นแค่ของนอกกาย แต่การทำให้ตัวเราแข็งแกร่งต่างหากคือรากฐานที่สำคัญที่สุด!” ฉู่โม่วปลอบโยน
“คุณพูดถูกแล้ว ดังนั้นเป้าหมายหลักของเราในครั้งนี้ก็คือยาแก่นเทวาที่จะปรากฏในงานประมูลครั้งนี้!”
กวนหนิงหนิงกล่าว
แต่เมื่อเธอเห็นว่าชายหนุ่มไม่รู้จักยาแก่นเทวา จึงอธิบายต่อทันทีว่า “ยาแก่นเทวา เป็นยาที่หายากมาก ว่ากันว่าส่วนผสมหลักของยาตัวนี้เป็นถึงเลือดจากหัวใจของผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์ ซึ่งเต็มไปด้วยพลังแห่งการรู้แจ้ง
