งเม็ดยา คุณฉู่โม่วสนใจไหมคะ?”
“แน่นอน ฉันเห็นด้วย แต่… ฉันเหลือเหรียญเงินครามประมาณ 6 พันล้านเหรียญเท่านั้น ซึ่งคงไม่พอ!”
ฉู่โม่วกล่าว
“แล้วเราจะทำยังไงดี…”
เมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงก็รู้สึกผิดคาดเล็กน้อย
ที่พวกเธอเรียกเขามา ก็เพราะเห็นว่าฉู่โม่วเคยได้รับเหรียญเงินครามเพิ่มจากเขตแดนลับ และหากทั้งสามนำเงินมารวมกันก็จะมีเงิน 2 หมื่นล้านเหรียญ และมีความหวังที่จะประมูลซื้อยาแก่นเทวาได้
ไม่คาดคิดว่าฉู่โม่วจะเหลือเพียง 6 พันล้านเท่านั้น
ถ้าตอนนี้ทั้งสามคนนำเงินมารวมกันก็จะมีประมาณ 1.8 หมื่นล้านเหรียญเงินคราม ไม่ใช่ว่าจะประมูลยาแก่นเทวาไม่ได้ แต่มันมีความเสี่ยงหากราคาประมูลสูงขึ้นเกินงบ ก็จะทำให้พวกเขาพลาดยาแก่นเทวาไป
ต้องมี 2 หมื่นล้านเหรียญเงินครามเท่านั้นถึงจะปลอดภัย
หากเป็นช่วงเวลาปกติ ส่วนต่างเพียง 2 พันล้านเหรียญเงินครามก็ไม่นับว่าเป็นจำนวนเงินที่มากอะไร เพราะด้วยภูมิหลังตระกูลของพวกเธอที่สามารถขอยืมมาก่อนได้ทันที
แต่ตอนนี้ทางตระกูลเองก็กำลังเตรียมเงินที่จะเข้าร่วมประมูลเช่นกัน โดยเฉพาะบรรพชนหรือผู้อาวุโสบางคนที่ปรารถนาถึงสมบัติบางอย่างในงานประมูลครั้งนี้ ซึ่งต้องใช้เงินจำนวนมาก ดังนั้นจึงไม่สะดวกที่พวกเธอจะไปขอยืมเงินมาในตอนนี้
“เกี่ยวกับเรื่องนี้พวกคุณไม่ต้องกังวลไป…”
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของพวกเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง ฉู่โม่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “
