ี่ไหนเหรอคะ? ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ ยังไงก็ตามมานะคะ ตอนนี้ฉันอยู่กับซูเจาเจา!”
“[ตำแหน่ง]”
อันแรกคือข้อความ และอันที่สองคือตำแหน่งพิกัด
“ได้ครับ!”
ฉู่โม่วตอบตกลงทันที
ก่อนจะตรวจสอบข้อความของซูเจาเจา และพบว่าเนื้อความใกล้เคียงกับของกวนหนิงหนิง เขาจึงตอบกลับและรีบมาตามพิกัดทันที
ชายหนุ่มใช้เวลาไม่นานก็มาถึงโรงน้ำชาที่มีบรรยากาศเงียบสงบแห่งหนึ่งตามตำแหน่งพิกัด
หลังจากนั้นก็แจ้งหมายเลขห้องให้กับพนักงานเพื่อให้ช่วยนำทาง
ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าไป
พบกับซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงที่กำลังแสดงสีหน้าตื่นเต้นมาทางเขา
“ฉู่โม่ว ในที่สุดคุณก็มาสักที!”
ทั้งสองรีบขอให้ชายหนุ่มนั่งลง ก่อนจะขอให้พนักงานเอาเครื่องดื่มมาเพิ่ม
หลังจากพนักงานทำธุระเสร็จแล้ว เขาก็ถามว่า “พวกคุณตามหาฉันทำไมเหรอ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นครับ? หรือว่าจะพาไปสำรวจเขตแดนลับอีกแล้ว?”
ชายหนุ่มพูดเย้าหยอก
“คุณจะบ้าเหรอ สถานที่อย่างเขตแดนลับต้องอาศัยโชคอย่างมากถึงจะพบสักแห่ง เราจะไปหามันเจออีกเร็วขนาดนั้นได้ยังไง!”
ซูเจาเจาส่ายหัว
จากนั้นก็พูดต่อว่า “เอาเถอะ… ที่ฉันเรียกคุณมาครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องเขตแดนลับหรอก แต่ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน… คุณรู้จักงานประมูลของหอศักดิ์สิทธิ์ไหม?”
“อืม พอรู้บ้าง!”
ฉู่โม่วพยักหน้าและพูดว่า “เมื่อสองเดือนก่อน ระหว่างที่ฉันไปที่หอศักดิ์สิทธิ์เพื่อซื้อดาวเหมืองแร่ ประมุขของหอศักดิ์สิทธิ์ได้พูดถึ
