บทที่ 484 สายแร่มหาศาล และ ผลประกอบการน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ห้าพันลิตรต่อปี
สามวันต่อมา
บนท่าอากาศยานดาวเคราะห์สีเงิน ยานบินสาธารณะขนาดใหญ่ลงจอดและเปิดประตูออก ผู้โดยสารหลายร้อยคนหลั่งไหลออกมา และมีผู้โดยสารหน้าใหม่เดินขึ้นไปบนยานบิน
“เฮ้อ…”
“ในที่สุดก็มาถึงสักที!”
ในหมู่ผู้คนที่กำลังลงจากยานบิน ฉู่โม่วถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
เมื่อมองไปรอบ ๆ เขาก็เห็นสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยอยู่รอบกาย แล้วจึงบินออกจากท่าอากาศยานตรงไปที่หอเคลื่อนย้ายมิติ
แม้ว่ามันจะอยู่ใกล้กับดาวเหมืองแร่ที่เขาซื้อเอาไว้มาก แต่มันก็ยังห่างออกไปกว่าสองปีแสง และเขาจำเป็นต้องใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติสำหรับการเดินทางไกล
หลังจากที่จ่ายค่าเดินทาง ฉู่โม่วก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติและจากไปอย่างรวดเร็ว
เขาใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติครั้งแล้วครั้งเล่ามากกว่าสิบครั้ง และชายหนุ่มก็หยุดลงบนดาวเคราะห์โดดเดี่ยวแห่งหนึ่งในที่สุด
นั่นเป็นค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติสุดท้ายที่เขาใช้และจะต้องเดินทางต่อไปด้วยตัวเอง
โชคดีที่ระยะห่างจากดาวเหมืองแร่นั้นไม่ถึงสามชั่วโมง ซึ่งชายหนุ่มสามารถบินไปที่นั่นเองได้
เมื่อออกจากหอเคลื่อนย้ายมิติบนดาวเคราะห์ดวงนี้ ฉู่โม่วก็บินออกไปในอวกาศ หลังจากที่จับทิศทางได้ เขาก็ใช้งานพรสวรรค์ธาตุแสงทันที!
“ความเร็วแสง!”
ด้วยการใช้งานพรสวรรค์ธาตุแสงระดับตะวัน ชายหนุ่มก็เคลื่อนไหวด้วยความเร็วแสง กลายร่างเป็นลำแสง และมุ่