บทที่ 481 พรสวรรค์ระดับเทวะ และ ซื้อสายแร่
ยานบินมาถึงยังท่าอากาศยานและจอดลงตามแรงดึงดูดของท่าอากาศยานอวกาศ
เมื่อประตูเปิดออก ผู้ปลุกพลังทุกคนก็ก้าวออกมาจากยานบิน
“ในที่สุดก็ถึงบ้านสักที!”
เมื่อได้ยืนอยู่บนพื้นของท่าอากาศยาน ฉู่โม่วก็หันไปมองผู้ปลุกพลังที่เดินพลุกพล่านไปมา รวมไปถึงยานบินที่ลอยขึ้นและลงจากอวกาศ ทำให้เขาอดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ ฉันไปก่อนนะ!”
ในตอนนั้นเอง ผู้ปลุกพลังส่วนหนึ่งก็มากล่าวลาฉู่โม่วก่อนจะกลับไปที่บ้านอย่างอดรนทนไม่ไหว
“บ๊ายบาย!”
ฉู่โม่วยิ้มและพยักหน้า
“ลาก่อนนะ ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์!”
“ขอบคุณราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้นะ ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไงเลย ถ้าในอนาคตมีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้เลยนะ!”
“ใช่แล้ว ถ้าเป็นราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ละก็ แค่บอกก็พอแล้ว!”
พวกเขาต่างพูดออกมาคนแล้วคนเล่า ก่อนจะจากไปทีละคน ๆ
“ฉู่โม่ว เรากลับด้วยกันเถอะ”
ในตอนนั้นเอง ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงก็เดินเข้ามาหา
“ได้เลย”
ฉู่โม่วพยักหน้า
แล้วทั้งสามก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติด้วยกันและกลับไปยังเมืองวสันตฤดูบนดาวเคราะห์สีเงิน
“ฉู่โม่ว พวกฉันไปก่อนนะ!”
เมื่อออกมาจากแท่นเคลื่อนย้ายมิติ เด็กสาวทั้งสองก็กล่าวลาและกลับไปที่บ้านเพื่อตรวจสอบสมบัติที่ได้มาทันที
ฉู่โม่วเองก็คิดจะทำแบบนั้นเช่นกัน
เขาได้รับส่วนแบ่งมากที่สุดจากการเข้าไ
