ยานบินก็ค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น ในไม่ช้าก็เคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วแสง เมื่อเครื่องยนต์ทำงานแล้วยานบินก็เริ่มกระโดดเข้าไปในห้วงอวกาศอย่างรวดเร็ว
พื้นที่ที่เขตแดนลับตั้งอยู่นั้นห่างไปจากดาวเคราะห์สีเงินสามร้อยปีแสง หลังจากที่กระโดดผ่านห้วงอวกาศ มันก็เดินทางไปไกลกว่าครึ่งทางภายในเวลาเพียงแค่ครึ่งวัน
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนก็ดังออกมาจากศูนย์ควบคุมยานบินอัจฉริยะ
“ห่างจากจุดหมายอีกแค่สองปีแสง ยานบินกำลังจะกระโดดออกจากห้วงอวกาศ โปรดเตรียมตัวให้พร้อม!”
ตามมาด้วยคำเตือน
ในไม่ช้าก็เกิดการสั่นสะเทือนเล็กน้อยราวสิบวินาที แล้วจึงกลับมามั่นคงอีกครั้ง
ในตอนนี้
ทุกคนก็ค้นพบว่า
ข้างนอกหน้าต่างของยานบินมีดวงดาวสว่างไสวกระจัดกระจายอยู่ทั่วทั้งผืนฟ้าราวกับตัวหมากรุกที่ส่องประกายแวววาว
“ในที่สุด…”
“กลับมาที่จักรวาลด้านนอกแล้ว!”
หลังจากที่ได้เห็นดวงดาวเหล่านี้ ทุกคนก็อดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้
แม้ว่าจะได้รับสมบัติมากมายมาจากในจักรวาลทมิฬ
แต่ทุกหนแห่งก็เต็มไปด้วยพลังงานของอณูแห่งความมืด ไม่ว่าจะมองไปไกลขนาดไหนก็มีแต่สีดำสนิท ทำให้หัวใจรู้สึกหดหู่ขึ้นมา
เมื่อกลับมาถึงจักรวาลที่คุ้นเคย พวกเขาจึงผ่อนคลายมากขึ้นเป็นธรรมดา
สีหน้าของแต่ละคนดูสบายใจมากขึ้นและเริ่มมีเสียงพูดคุยเบา ๆ ว่าจะไปพักผ่อนกันที่ใดหลังจากที่ไปถึงดาวเคราะห์สีเงินแล้ว
