อได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกิดเป็นพายุเลือด
“นั่นฉู่โม่วนี่ ฉู่โม่วมาแล้ว!”
“เยี่ยมเลย ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์มาช่วยเราแล้ว!”
“พวกเรารอดแล้ว!”
เมื่อเห็นฉู่โม่ว ผู้ปลุกพลังทุกคนต่างก็ตะโกนด้วยความยินดีและขวัญกำลังที่เพิ่มขึ้นมหาศาล
แล้วพวกเขากับฉู่โม่วก็ร่วมมือกันสังหารสิ่งมีชีวิตที่ยังหลงเหลืออยู่
ภายในเวลาไม่นาน
สิ่งมีชีวิตทุกตัวก็ถูกกวาดล้างจนหมด
ในตอนนี้ ผู้ปลุกพลังทั้งหลายก็อดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้
“พวกเธอเป็นอะไรไหม?”
ฉู่โม่วตรงไปหาซูเจาเจากับกวนหนิงหนิงและเอ่ยถาม
“ไม่เป็นไร!”
เด็กสาวทั้งสองส่ายหน้าไปมา
ทันใดนั้น
ซูเจาเจาก็หันไปมองที่สนามรบอีกครั้งและอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ “ฉู่โม่ว คุณนี่น่าเหลือเชื่อจริง ๆ!”
กวนหนิงหนิงเองก็พยักหน้าเห็นด้วย
เมื่อหันไปมองฉู่โม่วก็จะเห็นว่ามีสีสว่างไสวอยู่ในดวงตาของเขา
แม้ว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้จะไม่ได้เป็นตัวตนระดับสูงสุดและยังเทียบไม่ได้กับมังกรทมิฬ แต่พวกมันก็ทรงพลังอย่างถึงที่สุด แม้ว่าจะเป็นราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดที่เข้าใจในพลังศักดิ์สิทธิ์แล้วก็ยังยากที่จะจัดการมันได้ด้วยตัวคนเดียว
แต่ทันทีที่ฉู่โม่วมาถึง เขาก็ใช้พลังเหนือธรรมชาติสังหารพวกมันราวกับหมูกับหมา พละกำลังเช่นนี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปจริง ๆ
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้
ฉู่โม่วก็ยิ้มและกล่าว “รักษาแผลกับอณูแห่งชีวิตก่อน ฉันจะคอยคุ้มกันให้เอง!”
“เยี่ยมเลย!”
เด็กสาวทั้งสองไม่ไ