ทรงจำมากมายก็แล่นเข้ามาในหัว
ช่วงเวลานี้
ดวงตาเหม่อลอย ความทรงจำหลั่งไหลออกมาอย่างต่อเนื่องจนก่อตัวเป็นม้วนภาพ ในภวังค์นั้น เขาเห็นหญิงสาวในชุดสีคราม ดวงตาสดใส กำลังโบกมือทักทายชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ ‘ศิษย์พี่ฉู่ ท่านมาแล้ว!’
เสียงกระดิ่งที่ต้องลมดังก้องอยู่ในหูของเขา
ฉู่โม่วมองเห็นผ้าคาดผมสีม่วงบนศีรษะของหญิงสาว ปลิวไสวไปตามสายลม และได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากปลายจมูกของเขา
…
“เฮ้อ…”
หลังจากเวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ฉู่โม่วก็ถอนหายใจยาวออกมาและกลับมามีสติอีกครั้ง
สายตาของเขาดูซับซ้อนและเต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย
‘ทำไมสวีอวิ้นเอ๋อร์ถึงทิ้งข้อความไว้ที่นี่ได้’
‘หรือว่าหลังจากที่สำนักวิถีอากาศล่มสลายไป เธอยังรอด และใช้ชีวิตข้างนอกมาโดยตลอด’
‘เป็นไปได้ไหมว่า…’
‘ซากอารยธรรมบนแผ่นดินนี้ก็คือสำนักวิถีอากาศ จึงเป็นเหตุผลที่สวีอวิ้นเอ๋อร์เดินทางมายังที่นี่ได้?’
‘แต่นั่นก็ไม่สมเหตุสมผล เพราะกลิ่นอายจิตวิญญาณจะสามารถเกิดได้หลังจากการล่มสลายของอารยธรรมเท่านั้น และสาเหตุที่สวีอวิ้นเอ๋อร์มาเก็บตัวที่ถ้ำนี้ควรเป็นเพราะเธอเองก็มาดูดซับกลิ่นอายจิตวิญญาณเช่นกัน!’
‘นั่นหมายความว่าเธอเดินทางมาที่นี่ก่อนที่สำนักวิถีอากาศจะถูกทำลาย จากนั้นก็ค้นพบกลิ่นอายจิตวิญญาณแห่งนี้ ก่อนจะดูดซับมัน หลังจากเสร็จสิ้นแล้วเธอก็กลับไปที่สำนักวิถีอากาศและอาจตายไปพร้อมกับการล่มสลายของสำนัก!’
มีหนึ่งคำถามปรากฏขึ้นในใจ
แต่จากก้นบึ
