าอะไรครับ?”
ฉู่โม่วถามอย่างงุนงง
ชายหนุ่มเข้าใจความหมายของความว่างเปล่าและความโกลาหล แต่รู้สึกงุนงงกับคำว่าสถานที่รกร้างที่มีการหวนกลับของชีวิต
“จากการค้นพบเขตแดนลับตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงปัจจุบัน ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เกิดขึ้นในห้วงจักรวาลทมิฬค่ะ!”
เธอเอ่ยปากตอบคำถาม ที่ดูเหมือนจะไม่ตรงกับที่ชายหนุ่มถาม
แต่ฉู่โม่วเข้าใจในทันที
เขตแดนลับของจักรวาลเต็มไปด้วยเศษซากที่หลงเหลือหลังจากอารยธรรมล่มสลาย มีเพียงสิ่งก่อสร้างแต่ไม่มีสิ่งมีชีวิต
และเมื่ออารยธรรมใดสิ้นสุดลงก็จะมาปรากฏอยู่ในจักรวาลทมิฬแห่งนี้ ดังนั้นจึงเหมาะสมแล้วที่จะเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า สถานที่รกร้างที่มีการหวนกลับของชีวิต
‘ทว่า’
‘มันก็สมเหตุสมผลที่ทำไมแดนรกร้างถึงได้มาปรากฏขึ้นในสถานที่แห่งนี้’
‘อะไรคือความลับที่แท้จริงของจักรวาลทมิฬ’
‘หรือมันคือสถานที่รกร้างที่มีการหวนกลับของชีวิตจริง ๆ’
มีคำถามมากมายเกิดขึ้นในใจเขา
ทันใดนั้น
ก็มีความสอดคล้องทางเหตุผลบางอย่างที่ผุดขึ้นมาในใจของฉู่โม่ว
มันเหมือนกับอีกด้านหนึ่งที่มืดมิดของโลก
เป็นสถานที่ที่ชีวิตจะหวนกลับไปเมื่อพังทลาย
มันทำให้ฉู่โม่วไม่สามารถหยุดคิดเรื่องพวกนี้ได้
‘อย่างไรก็ตาม…’
‘ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉัน มันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำความเข้าใจ!’
‘บางที… ทางเดียวที่ฉันจะรู้ได้ก็คือต้องรอให้ความแข็งแกร่งพัฒนาขึ้นจนถึงขอบเขตขั้นเทวะยุทธ์ มหาเทวะยุทธ์ หรือเหนือกว่านั้น จึงจะมี
