หญ่จริง ๆ!’
ฉู่โม่วรู้สึกประหลาดใจและตื่นเต้นอย่างมาก
‘ดาวเคราะห์สีเงินดวงนี้มีตัวตนขั้นเทวะยุทธ์และมหาเทวะยุทธ์ ซึ่งไม่ใช่เพียงขั้นเทียมเทพและเทวะยุทธ์ นี่แสดงให้เห็นว่าที่นี่มีทรัพยากรให้ฝึกฝนอย่างอุดมสมบูรณ์ และด้วยพรสวรรค์ที่มี ฉันสามารถเติบโตขึ้นได้อย่างรวดเร็วแน่นอน!’
‘ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ปลุกพลังเหล่านี้จะต้องมีพรสวรรค์ที่เหนือกว่าระดับตะวันอย่างแน่นอน และถ้ากลืนกินพวกเขาได้ละก็?!’
เมื่อคิดได้แบบนั้น ฉู่โม่วก็รู้สึกตื่นเต้นมาก!
สำหรับเขาที่มีระบบกลืนกิน จึงไม่กลัวว่าจะมีผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งมากมายเพียงใด แต่กลัวว่าจะไม่มีมากกว่า!
เพราะตราบใดที่มีผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่ง นั่นก็เหมือนมีทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์รอให้เขาไปเก็บเกี่ยวอยู่
เพื่อที่จะสามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็ว เขาจำเป็นต้องกลืนกินพรสวรรค์ที่อยู่ระดับสูงกว่าเดิม จึงจะสามารถรักษาความเร็วในการเติบโตเช่นนี้ไว้ได้ วนเวียนไปไม่รู้จบ
‘เพียงแต่’
‘ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหาทรัพยากรมาให้ได้ก่อนเพื่อนำมาใช้เลื่อนขั้น!’
‘มิฉะนั้น ด้วยพลังกายในปัจจุบัน มันไม่มีค่าอะไรเลยบนดาวเคราะห์สีเงิน และก็ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะได้รับทรัพยากรระดับสูงขึ้นไป!’
ฉู่โม่วกำลังครุ่นคิด
ราชันย์เทพยุทธ์สูงสุดอาจนับว่าอยู่บนจุดสูงสุดบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่เมื่ออยู่บนดาวเคราะห์สีเงินหรือแม้กระทั่งในเมืองใหญ่วสันตฤดู มันก็ไม่นับว่ามีค่าอะไรเลย
หา
