บทที่ 439 มรดกเต๋าแห่งกระบี่ของผู้ปลุกพลังขั้นศักดิ์สิทธิ์!
‘ก… เกิดอะไรขึ้น?!’
ฉู่โม่วตั้งคำถามอยู่ในใจ
เมื่อแสงวิญญาณเข้ามาในจิตใจของชายหนุ่ม เหล่าราชันย์เทพยุทธ์ทั้งหมดที่อยู่ข้างนอกก็ราวกับจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง พวกเขากำลังเฝ้ามองราชันเทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์อย่างไม่ละสายตา
ในเวลานี้ ฉู่โม่วยังคงถือม้วนกระดาษยืนอยู่ที่เดิม และไม่มีอะไรผิดปกติภายนอก
แต่ในสายตาของเหล่าราชันย์เทพยุทธ์
รัศมีบนร่างฉู่โม่วที่แผ่ออกมานั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง ราวกับว่ามันมาจากสมัยโบราณอันลึกล้ำและเรียบง่าย พร้อมกับแสงสีทองที่อึกทึกลือลั่นดั่งม้าศึกซึ่งต่อสู้ในสนามรบอันดุเดือด และพร่างพราวราวกับภูเขาไฟระเบิด
“เป็นยังไงบ้าง!?”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!”
“ทำไมราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ถึงมีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น?”
“หรือในม้วนกระดาษนั้นมีบางสิ่งผิดปกติงั้นเหรอ?”
เหล่าราชันย์เทพยุทธ์ต่างสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ จึงอุทานออกมา
…
ในเวลานี้ฉู่โม่วไม่ได้รู้ถึงความตื่นตระหนกของเหล่าราชันย์เทพยุทธ์ที่อยู่ด้านนอก
สำหรับเขาในตอนนี้ หลังจากแสงพุ่งเข้ามาในจิตใจ ก็ราวกับมีระเบิดลูกใหญ่ปะทุออกมาจิตใต้สำนึก ส่งเสียงคำรามดังสนั่นดุจระฆังใหญ่ออกมาอย่างต่อเนื่อง
“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”
ทุก ๆ คำว่า ‘ฆ่า’ ที่เปล่งออกมานั้น จะปรากฏกลิ่นอายแห่งการสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดและความเฉียบคมออกมา จนกลายเป็นตราประทับสีทอง
