ขึ้นอย่างรวดเร็ว มันได้มาถึงระดับที่น่ากลัวอย่างมาก ซึ่งแม้แต่เจ้าตัวเองก็ไม่สามารถคาดเดาได้!
“จงเปิดออกเดี๋ยวนี้!”
ฉู่โม่วสบถออกมาด้วยความโกรธ และรู้สึกว่าพลังของตนมาถึงขีดจำกัดแล้ว
โลกทั้งใบสั่นสะเทือน!
พลังอันน่าพรั่นพรึงในร่างกายปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟ ไหลผ่านเส้นเลือดและเส้นลมปราณ จนในที่สุดก็มารวมกันอยู่ที่แขน ก่อนจะปะทุออกมาจนหมดสิ้น
แคร่ก! แคร่ก! แคร่ก!
พลังอันน่าเกรงขามปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟยักษ์ที่มีลาวาไหลลงมาบนพื้นโลก
มิติความว่างเปล่าภายในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตรไม่สามารถทนรองรับแรงกดดันอันเลวร้ายเช่นนี้ได้ จึงเริ่มยุบตัวทรุดลงไปเรื่อย ๆ
ความปั่นป่วนของมิติได้ก่อตัวเป็นพายุคลั่งและคำรามออกมา
แต่ก่อนที่มันจะสร้างความหายนะ ก็พลันถูกสะกดไว้ด้วยกำลังที่ทรงอานุภาพ จนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้
ซึ่งนั่นเป็นเพียงบรรยากาศโดยรอบ
ในขณะนี้ ม้วนกระดาษสีม่วงทองที่ฉู่โม่วกำลังถืออยู่ เริ่มสั่นไหวอย่างช้า ๆ
เดิมทีมันยังคงขยับเพียงน้อยนิด แต่เมื่อชายหนุ่มออกแรงต่อไป พร้อมเส้นเลือดแขนที่ค่อย ๆ ปูดโปนขึ้น การสั่นไหวของม้วนกระดาษก็รุนแรงขึ้นตามทันที
มิติความว่างเปล่าโดยรอบเริ่มบิดเบี้ยวพร่าเลือน
ราวกับพื้นที่นี้จะถูกลบไป
ไม่ไกลออกไป
เหล่าราชันย์เทพยุทธ์ผู้แข็งแกร่งมองไปที่กลิ่นอายอันทรงพลังที่เล็ดลอดออกมาจากร่างของฉู่โม่ว ทำให้พวกเขาทั้งหมดตกตะลึงทันที
แม้ว่าฉู่โม่วจะเคยสำแดงความแข็งแกร่งไปก่อนหน
