สูงส่ง พร้อมสีหน้าอันเคร่งขรึม
“ตายซะ!”
เขาคำรามด้วยความโกรธ ดึงบังเหียนสัตว์อสูรด้านล่าง และกระโจนข้ามมิติจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ พุ่งไปข้างหน้า!
“แม้พวกเจ้าจะมีจำนวนมากกว่า แต่ก็ไม่อาจทำลายเกียรติภูมิของข้าได้!”
“ข้าจะต้านทานคู่ต่อสู้นับพันด้วยพลังทั้งหมดที่มี!”
ครืน!
ชายผู้องอาจได้ระเบิดความเจิดจรัสสุดท้ายของชีวิตออกมา เขาแผดเผาพลังอณูแห่งชีวิตทั้งหมดราวกับดาวตกที่พุ่งไปสู่จุดจบ ระเบิดความเจิดจรัสอันเหนือพรรณาออกมาอย่างขีดสุด
ลำแสงที่ไร้ขอบเขตพุ่งออกมาจากร่างของเขา ส่องให้จักรวาลทางช้างเผือกทั้งหมดสว่างไสวราวกับกลางวัน ก่อนที่สายโซ่ซึ่งก่อตัวขึ้นจากทางช้างเผือกจะแตกร้าวทีละนิ้ว และพังทลายลงในที่สุด
เขามีผมยาวประบ่ากระเซอะกระเซิง แต่เครายาวที่ใต้คางยังคงไม่หลุดร่วง ก่อนจะลูบเคราด้วยมือข้างหนึ่ง และอีกข้างกวัดแกว่งศาสตราวุธมังกรเขียว
พร้อมกับแสงสีฟ้าที่พาดผ่านจักรวาลทางช้างเผือก โซ่นับพันเส้นพลันแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทันที และโลกทั้งใบก็กลายเป็นพื้นที่กว้างใหญ่ขาวโพลนสุดสายตา ซึ่งเต็มไปด้วยปราณศาสตราวุธ
ในที่สุด…
เมื่อแสงสีขาวสลายไป ฉู่โม่วก็สามารถกลับมามองเห็นสมรภูมิอีกครั้ง
จักรวาลทั้งหมดแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมเผ่าพันธุ์ต่างดาวจำนวนนับพันถูกระเบิดกลายเป็นฝุ่นและล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า
ในขณะนี้ ชายผู้เกรียงไกรอ่อนแรงลง ราวกับมาถึงวาระสุดท้ายของชีวิตแล้ว
มันยากสำหรับเขาที่จะประคองพลัง จึง
