้สึกเวียนหัวและได้สติกลับมาอีกครั้ง เขาก็เห็นว่าตัวเองได้มาที่โลกอีกใบหนึ่งแล้ว
มันเป็นอาคารมากมายมหาศาล
แม้ว่าพวกมันจะทรุดโทรมและพังทลายลงหมดแล้ว แต่หากมองดูก็จะเห็นคานแกะสลักมากมายและสีของอาคารที่ยังมองเห็นได้จากซากเหล่านี้
ต้นไม่ขนาดยักษ์ที่แข็งแกร่งอย่างถึงที่สุดปรากฏอยู่ทั่วทุกหนแห่ง แม้ว่าพวกมันจะไม่สมบูรณ์นักเพราะเวลาที่ผ่านมาเนิ่นนานก็ยังสามารถมองเห็นได้ถึงความยิ่งใหญ่ ต้นไม้ยักษ์เหล่านี้เชื่อมต่อกันและมีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อยครึ่งเมตรและสูงมากกว่าสามสิบเมตร
กว่าจะกลายเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่แบบนี้ได้ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายหมื่นปี
แต่ที่นี่ ต้นไม้เช่นนี้มีให้เห็นทั่วทุกหนแห่ง และบางส่วนกระทั่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตรหรือแม้กระทั่งมากกว่าสามเมตร ส่วนซากอาคารเหล่านั้นก็มีขนาดใหญ่ยิ่งกว่า
“นี่…”
เมื่อเห็นภาพนี้ แม้แต่ฉู่โม่วก็ต้องตกตะลึง
“ตกใจเหรอ?”
“ตอนมาที่นี่ครั้งแรกฉันก็ตกใจเหมือนกัน!”
ราชันย์เทพยุทธ์แม่ทัพเหนือสูดหายใจลึกและกล่าวอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ทำไมถึงมีซากอาคารเยอะแยะอยู่ในที่ซ่อนสมบัติของมนุษย์ถ้ำล่ะครับ?”
“สิ่งก่อสร้างพวกนี้มาจากไหนกัน?”
ฉู่โม่วอดถามออกมาไม่ได้
“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”
ราชันย์เทพยุทธ์แม่ทัพเหนือส่ายหน้าและพูดต่อ “แต่… ดูจากซากพวกนี้แล้ว สถาปัตยกรรมพวกนี้ไม่เหมือนของมนุษย์ถ้ำ แต่เหมือน… สถาปัตยกรรมของเผ่าพันธุ์มนุษย์บนโลกมากกว่า!”
ฉู่โม่วพย
