แต่นักปรุงยาขั้นสูงสุดในสุดยอดฐานจงไห่ก็สามารถสกัดได้แค่ยาเจ็ดจุดชีพจรเท่านั้น และโอกาสสำเร็จก็ต่ำอย่างถึงที่สุด
“นี่เป็นยาเก้าจุดชีพจรนี่ล้ำค่าสุด ๆ สำหรับเทียมเทพ!”
ฉู่โม่วคิดในใจ
ในตอนนี้
เห็นได้ชัดว่าบรรพบุรุษมนุษย์ถ้ำเก็บยาเหล่านี้ไว้ในพื้นที่พิเศษเพราะเขาเก็บมันมานานกว่าหลายพันปีและไม่อยากใช้มันอย่างสิ้นเปลือง
“แต่ตอนนี้ ทั้งหมดนี่เป็นของฉันแล้ว!”
ชายหนุ่มยิ้มกว้าง
ยาเก้าจุดชีพจรนั้นเต็มไปด้วยพลังที่รุนแรง หากกินเข้าไปก็เพียงพอที่จะเพิ่มอณูแห่งชีวิตได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งจะเป็นการเปิดจุดชีพจรและจุดตันเถียนมากมาย!
ตอนนี้เขามีเปิดทวาราแห่งกระบี่ได้สำเร็จแค่ 39 จุดและยังห่างไกลจากการขั้นสมบูรณ์แบบอีกมาก ด้วยยาเก้าจุดชีพจรนี้ เขาก็สามารถประหยัดเวลาได้มหาศาล
นอกจากนี้ยังมีของจิปาถะอีกมากมายอยู่ในถุงเก็บของที่มีมูลค่ามาก
ฉู่โม่วตรวจสอบดูคร่าว ๆ และพบว่ามูลค่าโดยรวมเหล่านี้สูงทีเดียว ทั้งหมดนี้มีมูลค่าเทียบเท่ากับหินปฐมกาลระดับสูงราว 2 พันล้านก้อนซึ่งไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ เลย
ฉู่โม่วเก็บทั้งหมดเข้าไปในมิติพกพาของของเขา
“อะไรน่ะ?”
เมื่อหยิบถุงเก็บของขึ้นมา เขาก็เห็นหยกสีขาวบริสุทธิ์หลายสิบชิ้นกองอยู่ในมุมด้านในและอุทานออกมาเบา ๆ
เมื่อหยิบมันออกมา
เขาก็เห็นว่าหยกเหล่านี้มีขนาดเท่ากับกำปั้นเด็กและเต็มไปด้วยอณูแห่งชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด พวกมันบริสุทธิ์เป็นอย่างมาก แค่ฉู่โม่วสูดหาย
