บทที่ 432 สู้กับพลังแห่งขั้นเทียมเทพ!
“ตายซะ!”
ฉู่โม่วไม่เสียเวลาพูดอีกและตอบสนองชายชราด้วยการตั้งกระบวนท่าของตน
“โอหัง แน่จริงก็เข้ามา!”
เห็นฉู่โม่วตั้งใจจะฆ่าเขาจริง ๆ แววตาของชายชราก็ลุกโชนไปด้วยความโกรธที่ลุกโชน
แต่ถึงอย่างนั้น ภายในใจของเขาก็ยังมีความตื่นเต้นแฝงอยู่
มองย้อนกลับไป เหล่ามนุษย์ถ้ำไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมเซ็นสัญญาเลือดและยอมให้มนุษย์กดพลังของตนไว้อย่างช่วยไม่ได้ ภายใต้สัญญาที่บ่งบอกว่า ห้ามไม่ให้นักรบจากฝั่งมนุษย์ถ้ำที่มีพลังเทียบเท่าขั้นเทียมเทพเป็นฝ่ายโจมตีมนุษย์ก่อนนั้น เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ในคราแรกที่ชายชราโผล่ออกมา เขาเลือกที่จะประนีประนอมกับฉู่โม่วแทน
ตราบใดก็ตามที่มนุษย์ไม่เปิดฉากโจมตีก่อน ไม่ว่าพลังใด ๆ เขาก็ไม่อาจจะใช้มันได้เลย ไม่เช่นนั้นแล้ว หากเข้าฝืนใช้พลัง มันจะทำให้สัญญาเลือดทำงานและกำจัดเขาไปแทน!
ทว่าตอนนี้
ฉู่โม่วดูจะเป็นฝ่ายโจมตีเขาก่อนจริง ๆ ซึ่งนั่นหมายความว่า สัญญาเลือดจะหมดฤทธิ์ลงและเขาสามารถโต้กลับได้!
“ทั้ง ๆ ที่เจ้าดูจะเป็นความหวังของมนุษยชาติได้แท้ ๆ ทั้งที่ควรจะไปใช้ชีวิตกับอนาคตที่ไร้ขีดจำกัดแท้ ๆ!”
“แต่เจ้ากลับเลือกที่จะหันคมดาบใส่ข้า เช่นนั้นแล้วข้าก็จะให้เจ้าได้ทำตามสิ่งที่หวัง! เมื่อไหร่ที่เจ้าโจมตีข้าเรียบร้อยแล้ว ข้าจะมอบความตายที่เจ้าต้องการให้เอง!”
“หลังจากที่ข้าฆ่าเจ้าได้แล้ว มนุษยชาติก็จะสูญเสียแสงแห่งความหวัง และตอนนั้น
